Επικαιρότητα — 13/11/2012 at 12:18

Μανώλης Κοττάκης: Σκιαγραφώντας τον Έλληνα

by
Μανώλης Κοττάκης: Σκιαγραφώντας τον Έλληνα
Μανώλης Κοττάκης
Φωτο: Δ. Βλαίκος

Όταν πριν από τέσσερα χρόνια, ο Μανώλης Κοττάκης με τον Αλέκο Παπαδόπουλο και την «Άλλη Όψη», είχαν επισκεφτεί τα Καποδιστριακά κτήρια αφιερώνοντας μια ολόκληρη εκπομπή στην Αίγινα, κάποιος είπε γιατί όχι και οι φυλακές. Κάπως έτσι, ως προσωπική ανάγκη, αλλά και ως απάντηση σε εκείνη την κακία, γεννήθηκε και η εκπομπή με τον Βασίλη Ράπανο στον εσωτερικό χώρο των φυλακών. Στόχος, συν τοις άλλοις, «να ξέρουμε όλοι μας, ο κόσμος, τα παιδιά, όσοι περνούν απ’ έξω και βλέπουν, ότι αυτό το κουφάρι στα σωθικά του κρύβει τόσες φωνές. Ακόμη, σήμερα πολλοί λένε: «Ένας Παπαδόπουλος μας χρειάζεται» και προέρχεται από μια γενιά που δε γνώρισε τη χούντα. Το να τους κάνεις κατήχηση είναι το πιο εύκολο, άλλο όμως είναι να σου πει τι πράγματι έγινε από έναν άνθρωπο που φυλακίστηκε εδώ.»

Λίγο πριν τα γυρίσματα, ο Αιγινήτης δημοσιογράφος μας μίλησε για τα κυριότερα προβλήματα της σύγχρονης ελληνικής πολιτικής σκηνής, τα στοιχεία που διακρίνουν τον Έλληνα· κάναμε μια μικρή πολιτική ανάλυση, σαν εκείνες που στην εφημερίδα και στα πάνελ εκθέτει με σαφήνεια και ευστοχία -ας μη ξεχνούμε πως σπούδασε νομικά.

«Το μεγάλο πρόβλημα της Ελλάδας είναι ότι έχουμε γίνει μια μεγάλη παρέα, μια χαλαρή παρέα. Ο καθένας μόλις έχει πρόβλημα, δε χρειάζεται να εφαρμοστεί ο κανόνας για τον εαυτό του, λέει ότι έχει τη άκρη. Αυτό που χρειαζόμαστε όλοι μας είναι μεταρρύθμιση νοοτροπίας. Αυτοί οι οποίοι έφεραν τη χώρα μέχρι εδώ κ δεν εννοώ πολιτικούς, εννοώ καναλάρχες, επιχειρηματίες συνδικαλιστές, όλοι αυτοί που άρπαξαν τα λεφτά από το χρηματιστήριο, που έπαιρναν δάνεια  και βούλιαξαν τη χώρα εμφανίζονται σαν εθνικοί διασώστες.  Το 10% του πληθυσμού διαφεντεύει ένα 90%, υπάρχει ένα κομμάτι με αστική αντίληψη που το άλλαξε η εποχή, θέλει προσαρμογή  στους κανόνες, Οι κανόνες ευνοούν τους άξιους και η καταπάτηση των κανόνων ευνοεί τις μετριότητες, τη δικτατορία των μετριοτήτων. Κάποια στιγμή θα συνειδητοποιήσουμε πως το θέμα της ελληνικής πολιτικής δεν είναι προσώπων αλλά θεσμών, πρέπει να αλλάξει το σύστημα, το Σύνταγμα. Η πολιτική είναι αποστολή. Σημαίνει ότι θέλω να κάνω καλύτερες τις ζωές των άλλων. Πρέπει να ξεκαθαρίζει στον κόσμο πως ο πολιτικός δεν είναι δούλος για να σου λύνει το προσωπικό ζήτημα.»

Πως μπορεί να εκπαιδευτεί ο κόσμος, να αλλάξει νοοτροπία;

Ο κόσμος εκπαιδεύεται με το παράδειγμα. Είναι λάθος μας να υποτιμούμε τον κόσμο. Αν δεις τη στάση του αυτά τα τρία χρόνια κρίσης σε σχέση με τις προσβολές που θίγουν την αξιοπρέπεια του, κάνει απίστευτη υπομονή. Αν τα τρία αυτά μνημόνια τα είχε βάλει κανείς στη Γερμανία ή στη Μεγάλη Βρετανία θα είχε γίνει επανάσταση. Θες γιατί βλέπουμε αυτόν τον ήλιο το πρωί και χαμογελάμε, θες γιατί είμαστε γενικώς υπομονετικός λαός, αυτό το οποίο δεν καταλαβαίνουν οι Γερμανοί είναι ότι ο έλληνας είναι ένας απίστευτα υπομονετικός τύπος. Ξέρει να μη μιλά όταν δεν έχει δίκιο, αλλά αν στη εντέκατη που θα τον προσβάλεις δεν του έχεις δώσει και λύση στο πρόβλημα θα σου επιτεθεί από εκεί που δεν το περιμένεις.

Ενώ ο Έλληνας είναι οξύθυμος στην καθημερινότητά του, γιατί δεν αντιδρά  στα μέτρα;

Ο Έλληνας όταν πάει σε ξένο κράτος, ξέρει που τον παίρνει και που όχι. Παίρνοντας το ιστορικά, ο πολίτης  παραδειγματίζεται  από τις ηγεσίες του. Είμαστε ο ίδιος λαός με τα ίδια προτερήματα και μειονεκτήματα. Κάθε φορά που ήμασταν συντεταγμένοι μεγαλουργούσαμε, μα κάθε φορά που ήμασταν διαιρεμένοι πάντοτε δίναμε το πάτημα στους ξένους να περάσουν στα εσωτερικά μας. Ο κόσμος θέλει κάποιον να τον εμπνεύσει.  Αν και πολύ καθυστερημένα γίνονται κάποια βήματα -ο πρωθυπουργός μείωσε το μισθό του, μείωσε το μισθό των υπουργών, αναμένεται και στους υπαλλήλους της βουλής. Είμαστε ένας λαός που μπορεί να καταργήσει τις αποστάσεις σε πάρα πολύ μικρό χρονικό διάστημα, κι εκεί που πας να δεις που βρίσκεται τον βρίσκεις ξαφνικά χιλιόμετρα μπροστά. Σύμφωνα με έρευνα του Φράνσις Φουκογιάμα, οι βόρειοι πρώτα έφτιαξαν κράτος, εμπέδωσαν στους πολίτες τους τη φορολογική συνείδηση και νοοτροπία. Αντίθετα, στον νότο, πρώτα δόθηκε η δημοκρατία και μετά φτιάχτηκε το κράτος. Το κέντρο βάρους των αποφάσεων είναι οι τράπεζες και καταρρέουν μαζί και οι δύο άλλοι κρίκοι του συστήματος, οι πολιτικοί και τα μίντια. Αν πέσουν οι τράπεζες πτωχεύει το κράτος, αλλά και τα κανάλια που τόσα χρόνια δανειοδοτούνται από αυτές.  Φτιάξαμε ένα σύστημα όπου το κέντρου βάρους  της εξουσίας αντί να είναι στο κοινοβούλιο, στη λαϊκή κυριαρχία, πήγε στη δημοκρατία των μετόχων. Η λύση μπορεί να είναι βίαιη και να μη μας αρέσει. ΟΙ ευρωπαίοι θα έρθουν να χρηματοδοτήσουν τις τράπεζες, θα θεωρηθούν και οι τράπεζες ευρωπαϊκές, θα βάλουν σε διοικητικές θέσεις Γερμανούς Ολλανδούς, εκείνοι κι όχι εμείς θα καθορίζουν τα δάνεια που θα δίνουν.

Leave a Comment