Επικαιρότητα — 22/10/2011 at 12:55

Το Ινστιτούτο «Ψάχνει» τη Φυσιογνωμία του…

by

 Το Ινστιτούτο «Ψάχνει» τη Φυσιογνωμία του…Το ραντεβού είναι στα γραφεία του Ινστιτούτου, πίσω από τον Πύργο του Μάρκελου. Ένας καλόγουστος, λιτός χώρος με μια μικρή αίθουσα συνεδριάσεων στο βάθος, όπου κι αρχίζουμε τη συζήτηση. Αφορμή, οι έξι περίπου μήνες ζωής του Ινστιτούτου. Η ανακοίνωση της ίδρυσής του το Μάιο προκάλεσε πολλά και ποικίλα σχόλια: κάποια ήταν ανενδοίαστα εγκωμιαστικά, άλλα κρατούσαν τη στάση της επιφυλακτικής αναμονής, κι ακούστηκαν και φωνές, στα blogs κυρίως, καχύποπτες σε βαθμό απρέπειας για τα πραγματικά κίνητρα και τους σκοπούς του καινούριου, φιλόδοξου, φορέα. Ήταν όντως ασυνήθιστη κίνηση, να συμπράξουν εννέα γνωστοί επιχειρηματίες και παράγοντες της δημόσιας ζωής για να συστήσουν μια αστική εταιρεία μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, η οποία αναλαμβάνει, μέσα σε άλλα, την παροχή υπηρεσιών – συμβουλών προς την τοπική αυτοδιοίκηση σε θέματα σχετικά με την ανάπτυξη του νησιού, από καθαρή αγάπη για τον τόπο. Ίσως ήταν αυτή η φράση που πυροδότησε τις πιο ακραίες αντιδράσεις. Έχουμε χορτάσει στην Ελλάδα από αυτόκλητους σωτήρες, και το σλόγκαν «από αγάπη για τον τόπο» το έχουμε υποστεί πολλές φορές με εξαιρετικά δυσάρεστα αποτελέσματα.

Μια συνέντευξη – ανίχνευση του τοπίου, λοιπόν. Ένα εξάμηνο ζωής είναι αρκετό διάστημα για να αρχίσει να παίρνει μορφή μια συλλογική προσπάθεια. Συνομιλητής, ο κ. Γιάννης Κρεούζης, πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος του Ινστιτούτου, και μέλος του Λιμενικού Ταμείου.

Παίρνουμε τα πράγματα από την αρχή.

-Πώς ακριβώς ιδρύθηκε το ινστιτούτο, ποιος είχε την πρωτοβουλία, και ποιο ήταν το γενικό πλαίσιο;

-Η ιδέα ήταν του κ. Θανόπουλου. Πίστευε, όπως κι όλοι μας στον αρχικό πυρήνα, ότι υπάρχει στο νησί μια ανεκμετάλλευτη δεξαμενή από ανθρώπους του πνεύματος, της τέχνης, αλλά και του επιχειρηματικού κόσμου, που αν την αξιοποιήσουμε μπορεί να προσφέρει πολλά στον τόπο.

-Τι έχετε πετύχει σ’ αυτή την κατεύθυνση;

-Έχουμε συγκροτήσει επιτροπές οι οποίες ασχολούνται με πέντε προς στιγμή θέματα. Το ένα είναι το ζήτημα του Καποδιστριακού Ορφανοτροφείου, το δεύτερο η κατασκευή φραγμάτων και λιμνοδεξαμενών. Πλημμυρίζουμε κάθε τόσο στα νερά και δεν καταλήγει τίποτε στον υδροφόρο μας ορίζοντα. Γι αυτό το θέμα έχουμε ξεκινήσει ήδη τοπογραφική μελέτη. Ένας άλλος στόχος έχει να κάνει με τον τομέα της κοινωνικής πρόνοιας, συγκεκριμένα σκοπεύαμε σε συνεργασία με το Δήμαρχο να βρούμε ένα χώρο να κάνουμε ΚΑΠΗ για τα άτομα τρίτης ηλικίας. Αλλά είναι ένα ευαίσθητο κοινωνικό ζήτημα, κι έχει πολλές δυσκολίες πώς θα το χειριστούμε. Υπάρχουν ηλικιωμένοι που μπορεί να ζουν μόνοι τους χωρίς φροντίδα, και να μη θέλουν να ενταχτούν σ’ ένα τέτοιο κέντρο, να το βλέπουν σα να κλείνονται σε ίδρυμα. Ή άλλοι, που τους έχει η οικογένεια τους παραπεταμένους αλλά τους κρατάει στο σπίτι λόγω οικονομικού συμφέροντος. Ξέρετε πόσες ιστορίες κρύβονται μέσα στα σπίτια; Μετά, θέλουμε να κάνουμε στο Οχυρό της Πέρδικας ένα θεματικό πάρκο. Να φτιάξουμε διαδρόμους περιπάτου, να καθαρίσουμε το χώρο , κι εφόσον έχει τη διάθεση ο Δήμος να το διαχειριστεί. Και το τελευταίο, είναι να έρθουμε σε συμφωνία με τον Τόγια να πηγαίνουν τα αδρανή υλικά στο νταμάρι κάτω από την Αφαία.

-Φιλόδοξο ξεκίνημα. Πόσα μέλη αριθμεί αυτή τη στιγμή το Ινστιτούτο;

-Είμαστε εννέα άτομα στον πυρήνα, και άλλα 50 μέλη.

-Κανένας άνθρωπος του πνεύματος ή της τέχνης ανάμεσά τους;

-Όχι, για την ώρα επιχειρηματίες μόνο. Και γιατροί.

-Στο ζήτημα του κυματοθραύστη ποια είναι η θέση σας;

-Δεν το έχουμε μελετήσει αυτό. Αλλά απ’ όσο ξέρω είναι μια περίπου τελειωμένη ιστορία. Πάντως θέλω να προσθέσω ότι εκτός από τα παραπάνω, στις άμεσες προτεραιότητές μας είναι η διοργάνωση μιας ημερίδας, με 2-3 ομιλητές, για τον επαγγελματικό προσανατολισμό. Να μην πηγαίνουν οι νέοι μας μόνο γκαρσόνια στις καφετέριες, να τους ενημερώσουμε για τα ναυτικά επαγγέλματα…

-Μα είναι γνωστό ότι οι ναυτιλιακές εταιρείες παίρνουν εδώ και χρόνια με το σταγονόμετρο Έλληνες στα πληρώματά τους.

-Ναι, υπάρχει μια κάμψη, αλλά μπορούμε να τους στρέψουμε και στον αγροτικό τομέα. Να ξανανθίσει η καλλιέργεια της φιστικιάς, που έχει απαξιωθεί. Κι έπειτα, μας αφορά οτιδήποτε έχει να κάνει με την ποιότητα της ζωής. Οι ταμπέλες στην παραλία, για παράδειγμα. Αλλά προαπαιτούμενο για όσα λέμε είναι η κοινωνική συμμαχία.

-Ακούγεται λίγο αντίφαση αυτό. Είστε μια σχετικά κλειστή ομάδα, που χωρίς να έχετε ιδιαίτερη επαφή με άλλες κοινωνικές ομάδες ή φορείς, αναλαμβάνετε από μόνοι σας πρωτοβουλίες. Παράδειγμα, η επίσκεψη στο Ορφανοτροφείο, όπου καλέσατε εκπρόσωπο της Εφορίας Αρχαιοτήτων και κουβεντιάσατε τα δεδομένα και τις προοπτικές, ερήμην της δημοτικής αρχής, αλλά και όλων των υπόλοιπων κοινωνικών ομάδων.

-Κοιτάξτε, η επίσκεψη στις Φυλακές έγινε μόνο για να βγει το θέμα στην επιφάνεια, να ξεκινήσουν κάποιες διαδικασίες. Για να προχωρήσουμε σε κάποια κίνηση θα πρέπει να ετοιμάσουμε πρώτα ένα ντοσιέ, με συγκεκριμένες προτάσεις για το χώρο που διεκδικούμε και τις δραστηριότητες που θα μπορούσαμε να αναπτύξουμε εκεί.

-Μετά από την εμπειρία αυτού του εξάμηνου, πώς βρίσκετε τα πράγματα; Τα περιμένατε πιο εύκολα στο ξεκίνημα;

-Όχι, εγώ είμαι πρακτικός, ήμουν πάντα συγκρατημένος. Αλλά υπάρχει δυσκολία.

-Και κάτι τελευταίο – τι έχετε να πείτε για την αρχική καχυποψία μέρους της κοινής γνώμης;

-Μα στον τόπο μας όλοι είναι καχύποπτοι με όλους. Για μας ό, τι ήθελαν έλεγαν. Ότι κρύβαμε σκοπιμότητες και συμφέροντα, ή ότι ο Θανόπουλος το έκανε για το σπίτι του και τον βιολογικό, τελείως ανοησίες. Ο Θανόπουλος, ο Κοντέλλης, δεν είναι τέτοιοι άνθρωποι. Έχουν μια οικονομική επιφάνεια, έχουν αγαπήσει το νησί, και θέλουν να κάνουν αν μπορούν κάτι γι αυτό. Ο Κοντέλλης έδωσε τις προάλλες στη διοικητίνα  ένα τζιπ που χρειαζόταν, παλιότερα είχε χαρίσει στο Δήμο ένα Φορντ, για τη Βοήθεια στο Σπίτι. Δεν το έκανε επειδή περιμένει ανταλλάγματα. Το έκανε γιατί απλά ήθελε να το κάνει.

Leave a Comment