Επικαιρότητα — 30/12/2011 at 10:06

Ο «Βιασμός και η Εκμετάλλευση» της Υδροδότησης της Αίγινας!

by

Ο «Βιασμός και η Εκμετάλλευση;» της Υδροδότησης της Αίγινας!Η επιλογή του τίτλου αυτού του άρθρου είναι αποτέλεσμα επίμονης σκέψης, η οποία μας αναγκάζει να διερωτόμαστε: «Μήπως, τελικά,  εκφράζει τον πραγματικό τρόπο, με τον οποίο γίνεται η διαχείριση της υδροδότησης του νησιού εδώ και δεκαετίες»; Για λόγους ηθικής τάξης δεν χρησιμοποιήσαμε τον λαϊκό όρο, που χρησιμοποιεί η ελληνική γλώσσα και έχει υιοθετηθεί από επίσημα χείλη. Διαφορετικά δεν δικαιολογείται να μας ταλαιπωρεί η λειψυδρία ή, όταν έχουμε νερό, αυτό να τρέχει στις βρύσες μας ακριβό και, ενδεχομένως, ακατάλληλο για την υγεία μας! Κατά συνέπεια, μήπως δεν υπάρχει κανένα περιθώριο ένδειξης κατανόησης για τους αρμόδιους διαχειριστές, οι οποίοι, κατά νόμο, είναι οι εκάστοτε Δημοτικές Αρχές της Αίγινας; Μήπως, είναι ανεπαρκείς να επιλύσουν το πρόβλημα ή, και το χειρότερο, μήπως αποτελούν μέρος του με την ενσυνείδητη αδιαφορία ή και αλαζονεία τους;!

Η πρόσφατη διακοπή της υδροδότησης της Αίγινας από τους πλοιοκτήτες των υδροφόρων πλοίων δεν ήταν «κεραυνός εν αιθρία»! Αντίθετα, το γεγονός έχει καταντήσει διαχρονικό! Διότι η αιτία, που το προκαλεί είναι η προφανής κακή ή και ύποπτη διαχείρισή της και όχι η οικονομική κρίση! Συνέβαινε και τις εποχές που δεν υπήρχε κρίση, όταν έρεαν οι επιχορηγήσεις ακατάπαυστα! Φταίει, κατά την άποψή μας, η έλλειψη πολιτικής βούλησης ή και ανεπάρκεια των Δημοτικών Αρχών να κοστολογήσουν τη μεταφορά του νερού  και να επισημάνουν τις δυνατότητες βελτίωσης του κόστους και της ποιότητάς του! Επί πλέον, τη τελευταία δεκαετία, οι εκάστοτε Δημοτικές Αρχές επαναπαύονται στην εύκολη  λύση του υποθαλάσσιου αγωγού, με την οποία δοκιμάζουν την υπομονή  και ευπιστία μας. Δεν προσπαθούν, εντωμεταξύ, να εφαρμόσουν κάποια εναλλακτική πρόταση (φράγματα, σουβάλες, πηγάδια, επιδοτούμενες στέρνες, αφαλάτωση, ανακύκλωση νερού βιολογικού καθαρισμού κ.λ.π.). Έτσι, η ενσυνείδητη αμέλειά τους συνεπάγεται:

1) Να  μην υπάρχει καμιά άλλη εναλλακτική «πηγή ύδρευσης»!

2) Να υφίσταται η κοινωνία και παράπλευρες συνέπειές.

3) Να στερέψει και να μολυνθεί ο υδροφόρος ορίζοντας του νησιού.

4) Να σταματήσει η κατασκευή του Βιολογικού Καθαρισμού.

5) Να αχρηστευτεί ο αγωγός αποχέτευσης.

6) Να μη αντικατασταθεί το δίκτυο ύδρευσης (μέρος ή όλο), περιμένοντας τα «χερσαία έργα»! Υπάρχουν και άλλες συνέπειες, που δεν είναι ανάγκη να τις αναφέρουμε λόγω οικονομίας χώρου και διότι είναι γνωστές στους πολίτες, γιατί τους ταλαιπωρούν!

Όμως, η χειρότερη είναι η απόλυτη εξάρτησή μας από την ΕΥΔΑΠ και τους πλοιοκτήτες των Υ/Φ πλοίων!

Ωστόσο, μέχρι να εξασφαλιστεί η μόνιμη υδροδότηση, η εκάστοτε Δημοτική Αρχή είναι υποχρεωμένη να μεταφέρει νερό της ΕΥΔΑΠ με υδροφόρα μέσα! Επομένως, οφείλει να εξαντλήσει κάθε δυνατότητα να βελτιώσει, όσο γίνεται, το κόστος και τη ποιότητά του! Αυτό, εκτός των άλλων, μπορεί να γίνει και με τη διόρθωση ορισμένων όρων του «συμφωνητικού μεταφοράς» της νέας περιόδου 2012 – 2014. Θα προτείναμε να χρησιμοποιηθεί ένα σύγχρονο ναυλοσύμφωνο με όλες τις προδιαγραφές και όρους μεταφοράς πόσιμου νερού. Σημειώνεται ότι έχουν υποβληθεί προτάσεις, ερωτήσεις και επερωτήσεις για το θέμα σε πρώην Δημοτικές Αρχές και Δημοτικό Συμβούλιο,  αλλά χωρίς αποτέλεσμα! Έχουμε μελετήσει τα «Συμφωνητικά Μεταφοράς Νερού στην Αίγινα της περιόδου 20092011», αλλά δεν είναι δυνατό να καταγράψουμε όλες τις παρατηρήσεις μας σ’ ένα άρθρο. Συνεπώς, περιοριζόμαστε να αναφέρουμε μόνο τις διορθώσεις που μπορούν να βελτιώσουν το κόστος μεταφοράς και τη ποιότητα του νερού, όπως για παράδειγμα:

1) Να απαιτηθεί από την ΕΥΔΑΠ ως λιμάνι φόρτωσης ο όρμος Περάνη, που απέχει (από το Λεόντι) μόνο 7 μίλια και όχι ο Ασπρόπυργος, που απέχει 18. Αυτό  εξασφαλίζει οικονομία καυσίμων και μικρότερο ναύλο.

2) Να ετοιμαστεί το Λεόντι και να οριστεί ως μοναδικό λιμάνι εκφόρτωσης (βαθμηδόν) με ικανότητα παραλαβής, ασφαλώς, τουλάχιστο, 600 τόνους την ώρα. Τούτο εξοικονομεί χρόνο και χρήμα!

3) Η φόρτωση να γίνεται από λήψη της ΕΥΔΑΠ, η οποία οφείλει να το αναφέρει στη φορτωτική της και να παραδίδει δείγμα στο Πλοίαρχο του υπό φόρτωση πλοίου.

Εκτιμούμε ότι ο προϋπολογισμός της υδροδότησης (πρέπει να) ξεπερνά τα 20 εκατομμύρια ευρώ για μια διετία. Μ’ αυτό το ποσό, η Δημοτική Αρχή (πρέπει να) έχει την ευχέρεια να κάνει καλή και επικερδή διαχείριση και, ενδεχομένως, να επιλέξει άλλα μέσα μεταφοράς, διαφορετικά είδη ναύλωσης και διαφορετικό τρόπο διαχείρισης. Για παράδειγμα, θα μπορούσε να επιλεγεί η χρονοναύλωση λιγότερων και μεγαλύτερων πλοίων και η ίδρυση εταιρίας «Ύδρευσης και Αποχέτευσης», η οποία θα ασχολούνταν μόνο με την υδροδότηση με ίδια κεφάλαια. Φυσικά, αυτά δεν μπορούν να γίνουν από τη μια στιγμή στην άλλη. Πρέπει, όμως, κάποτε ν’ αρχίσουν. Αλλά για ν’ αρχίσουν, πρέπει ν’ αλλάξει η νοοτροπία των Δημοτικών Αρχών και, προ πάντων, των πολιτών, οι οποίοι οφείλουν να απαιτήσουν τη δικαίωμα τους να συμμετέχουν στη λήψη αποφάσεων για όλα τα έργα υποδομής, που τους αφορούν!

Leave a Comment