Επικαιρότητα — 10/06/2012 at 19:42

Σημαντική Εξέλιξη το 1ο ΑντιΦασιστικό – ΑντιΡατσιστικό Φεστιβάλ Αίγινας

by

Ο φασισμός δεν έρχεται από μέρος, που λούζεται στον ήλιο και τ’ αγέρι, / ο φασισμός δεν έρχεται από το μέλλον καινούριο κάτι τάχα να μας φέρει, τραγούδαγε η Μαρία Δημητριάδη στο δίσκο με τα «πολιτικά» του Θάνου Μικρούτσικου πριν καμιά 35αριά χρόνια.

Παρόλα αυτά, ο φασισμός καλά κρατεί, σε όλα τα επίπεδα έκφανσής του, με κοινό χαρακτηριστικό τη βία που τον γέννησε και τον θρέφει.  Η πατρίδα μας, έχει βιώσει τραυματικά το πέρασμά του από τα χώματά της, στην Αθήνα, το Δίστομο, στο Βιάνο, στην Κρήτη και αλλού. Αλλά δεν ήταν μόνο, ο εισαγόμενος φασισμός του Ναζιστικού κατακτητή. Τα ξερονήσια και οι φυλακές «φιλοξένησαν» αρκετούς δημοκράτες στον «Παρθενώνα» της Μακρονήσου.

Ο φασισμός, είναι μια ψυχοπαθητική κατάσταση και βρίσκει έκφραση σε όλα τα επίπεδα της ζωής. Από την βία μέσα στο σπίτι, στα εξαθλιωμένα εργατικά δικαιώματα, στην απαίτηση για εξαφάνιση οποιασδήποτε ιδιαιτερότητας και διαφορετικότητας, στην εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο με σκοπό τον πλουτισμό, στην πολιτική ιδεολογία του πλήρους ελέγχου της ανθρώπινης διάνοιας.

Η Αίγινα είχε τη χαρά και τη δύναμη, να βιώσει το 1ο ΑντιΦασιστικό – ΑντιΡατσιστικό Φεστιβάλ. Κόσμος χαρούμενος, γεμάτος αγάπη και πείσμα για παιδεία, αξιοπρέπεια και ισότητα, έδωσε το παρόν σε μια εκδήλωση, που είχε προβολές και ζωντανή μουσική με τους Αλέκο Καλαμάρα, Βαγγέλη και Σπύρο Μαρμαρινό.

Σας παραθέτουμε μέρος των κειμένων, που διαβάστηκαν κατά τη διάρκεια των προβολών.

Ο ρατσισμός είναι το δόγμα που αναπτύσσεται με σύνδεσμο συγκεκριμένα γνωρίσματα, όπως π.χ. εθνικά, θρησκευτικά, πολιτιστικά κ.α. προκειμένου να αναγάγει μια ομάδα αντίστοιχα (κοινωνική, ή φυλετική, ή θρησκευτική), ως υπέρτερη άλλων.

Το πιο συνηθισμένο είδος ρατσισμού, και αυτό που έχει δώσει την αρχική ονομασία στην λέξη (από την ιταλική («ράτσα») razza , που σημαίνει «φυλή»), είναι ο φυλετικός ρατσισμός.

Οι φυλετικοί ρατσιστές πιστεύουν σε βιολογικές διαφορές μεταξύ των φυλών, βάσει των οποίων και προσδιορίζουν αυτές σε ανώτερες και κατώτερες. Έτσι, με την θεωρία αυτή υποστηρίζουν ότι η φυλή με συγκεκριμένα (ανώτερα) εξωτερικά ή ανθρωπολογικά χαρακτηριστικά, έχει το δικαίωμα να θεωρείται ανώτερη από τις άλλες, που είναι κατώτερες, ή ακόμη και άξιες περιφρόνησης.

Αιτία του αυτού του ρατσισμού είναι συνήθως ένα μίγμα υπεροψίας και φόβου. Δηλαδή, από τη μια πλευρά αισθανόμαστε ότι η δική μας φυλή είναι ανώτερη – πιο καλλιεργημένη, πιο έξυπνη, πιο πολιτισμένη, ενώ από την άλλη αισθανόμαστε ότι η άλλη φυλή με κάποιο τρόπο μας απειλεί:  είτε στρατιωτικά, είτε πολιτιστικά, είτε ακόμη και στο επίπεδο εξεύρεσης εργασίας. Το αποτέλεσμα, μέσα μας, είναι να βλέπουμε μια ολόκληρη ομάδα ανθρώπων με εχθρότητα και προκατάληψη.

Ο ρατσισμός ενέχει πάντοτε το στοιχείο της διαστρεβλωμένης όρασης. Στους μεν εαυτούς μας, βλέπουμε μόνο καλά, μόνο αρετές, μόνο μεγαλείο. Αν κατά σύμπτωση προσέξουμε κάποιο ελάττωμα, εύκολα το δικαιολογούμε. Στη δε αντίπαλη φυλή βλέπουμε μόνο πάθη, μόνο πονηριά, μόνο μικρότητα. Αν κατά σύμπτωση προσέξουμε κάποια καλοσύνη, εύκολα την ανάγουμε στην υστεροβουλία.

Ο κάθε λαός βρίσκει τα δικά του προσχήματα όταν θέλει να στραφεί προς το ρατσισμό.

Η ναζιστική Γερμανία είχε προφασιστεί τη γενετική καθαρότητα.

Η Αγγλία της αποικιοκρατίας προφασίστηκε την πολιτιστική ανωτερότητα.

Εμείς εδώ στην Ελλάδα, όταν έχουμε κρούσματα ρατσισμού, συνήθως αναζητούμε πρόσχημα στην εθνική μας καταγωγή, στην ελληνικότητά μας και στην ένδοξη ιστορία μας.

Παράλληλα με το φυλετικό υπάρχει και ο κοινωνικός ρατσισμός,
π.χ είμαι φορέας του AIDS, είμαι φτωχός, είμαι άθεος, είμαι ναρκομανής, είμαι άστεγος, είμαι γυναίκα, είμαι τσιγγάνος, είμαι νοητικά στερημένος, είμαι παραμορφωμένος, είμαι gay, είμαι πρώην φυλακισμένος, είμαι ανύπαντρη μητέρα, είμαι αναλφάβητος…  και τόσα άλλα που καθημερινά όλοι μας συναντούμε και βιώνουμε.

Αυτό που δεν πρέπει να ξεχνούμε είναι ότι ο κάθε άνθρωπος, ανεξάρτητα από την παιδεία που έλαβε και από τον πολιτισμό στον οποίο ανατράφηκε, έχει μέσα του την ίδια φλόγα της ανθρώπινης φύσης που έχουμε και εμείς.

Έχει δηλαδή την ικανότητα να αγαπά, να δημιουργεί, να ζει σε κοινωνία, να σκέπτεται, να χαίρεται, να θαυμάζει.

Ίσως σε κάποια εξωτερικά ιδιώματα ή σε κάποιες συνήθειες να διαφέρει από εμάς, αλλά αυτό καλό είναι να ξυπνάει το ενδιαφέρον μας για το πώς θα τον γνωρίσουμε καλύτερα – παρά να ξυπνάει το φόβο, την κατάκριση, την περιφρόνηση.

Η καλύτερη ισορροπία όταν είμαστε αντιμέτωποι με διαφορετικούς ανθρώπους, είναι να τους αποδεχόμαστε γι’ αυτό που είναι, ενώ ταυτόχρονα σεβόμαστε και τον εαυτό μας γι’ αυτό που είναι.

Αν προσέξουμε στον άλλο άνθρωπο, ή στην άλλη φυλή, κάποια ελαττώματα, ας θυμηθούμε ότι έχουμε και εμείς, αν όχι τα ίδια, τουλάχιστον άλλα εξ’ ίσου σοβαρά.

Aς προσπαθήσουμε λίγο περισσότερο, έχοντας την διάθεση να μάθουμε.

Ο πραγματικά μεγάλος άνθρωπος, ο πραγματικά μεγάλος λαός, είναι αυτός που ξέρει να μαθαίνει από τα προτερήματα των άλλων, ενώ ταυτόχρονα διατηρεί αλώβητη τη δική του ταυτότητα.

Σε ένα κείμενό του για τον κάθε είδους ρατσισμό, ο Μάνος  Χατζιδάκις είχε πει:

«Ο νεοναζισμός, ο φασισμός, ο ρατσισμός και κάθε αντικοινωνικό και αντιανθρώπινο φαινόμενο συμπεριφοράς δεν προέρχεται από ιδεολογία, δεν περιέχει ιδεολογία, δεν συνθέτει ιδεολογία. Είναι η μεγεθυμένη έκφραση-εκδήλωση του κτήνους που περιέχουμε μέσα μας χωρίς εμπόδιο στην ανάπτυξή του, όταν κοινωνικές ή πολιτικές συγκυρίες συντελούν, βοηθούν, ενισχύουν τη βάρβαρη και αντιανθρώπινη παρουσία του.

Η μόνη αντιβίωση για την καταπολέμηση του κτήνους που περιέχουμε είναι η Παιδεία.

Η αληθινή παιδεία και όχι η ανεύθυνη εκπαίδευση και η πληροφορία χωρίς κρίση και χωρίς ανήσυχη αμφισβητούμενη συμπερασματολογία.

Αυτή η παιδεία που δεν εφησυχάζει ούτε δημιουργεί αυταρέσκεια στον σπουδάζοντα, αλλά πολλαπλασιάζει τα ερωτήματα και την ανασφάλεια.

Όμως μια τέτοια παιδεία δεν ευνοείται από τις πολιτικές παρατάξεις και από όλες τις κυβερνήσεις, διότι κατασκευάζει ελεύθερους και ανυπότακτους πολίτες μη χρήσιμους για το ευτελές παιχνίδι των κομμάτων και της πολιτικής.

Κι αποτελεί πολιτική «παράδοση» η πεποίθηση πως τα κτήνη, με κατάλληλη τακτική και αντιμετώπιση, καθοδηγούνται και τιθασεύονται.

Σημαντική Εξέλιξη το 1ο ΑντιΦασιστικό – ΑντιΡατσιστικό Φεστιβάλ Αίγινας

Σημαντική Εξέλιξη το 1ο ΑντιΦασιστικό – ΑντιΡατσιστικό Φεστιβάλ Αίγινας

Σημαντική Εξέλιξη το 1ο ΑντιΦασιστικό – ΑντιΡατσιστικό Φεστιβάλ Αίγινας

Σημαντική Εξέλιξη το 1ο ΑντιΦασιστικό – ΑντιΡατσιστικό Φεστιβάλ Αίγινας

Σημαντική Εξέλιξη το 1ο ΑντιΦασιστικό – ΑντιΡατσιστικό Φεστιβάλ Αίγινας

Leave a Comment