Featured, On Air — 22/08/2011 at 16:29

Το Fistiki Fest Είναι Απλώς η Αφορμή

by

Το Fistiki Fest Είναι Απλώς η ΑφορμήΗ ζωή μας το φετινό Αύγουστο έχει ένα ιδιαίτερο σασπένς: δεν είναι μόνο αν θα έχουμε ή δε θα έχουμε από Δευτέρα νερό, αν θα αντέξουν ή δε θα αντέξουν τα φορτία της αυξημένης καλοκαιρινής ζήτησης οι γεννήτριες της ΔΕΗ, αν θα μαζευτούν ποτέ ή θα μείνουν αιωνίως παρατημένα τα σκουπίδια που βλέπεις να ξαπλώνονται στο μήκος και το πλάτος του νησιού, άλλωστε τα ερωτήματα αυτά μας ταλανίζανε και πέρσι τέτοιο καιρό.  Το ιδιαίτερο σασπένς έγκειται στο αν θα γίνει ή δε θα γίνει η καθιερωμένη πια γιορτή της φιστικιάς το Σεπτέμβρη. Το δυσφημιστικό βιντεάκι το είδαμε, αλλά όχι και το συνοδευτικό, κι απ’ ό, τι φαίνεται εξίσου προβληματικό, φυλλάδιο. Κι έχουν απομείνει ελάχιστες μέρες ακόμα. Ωστόσο, σε στιγμές χαοτικές οι Κασσάνδρες περισσεύουν.  Δε μπορεί να είναι όλη μας η συνύπαρξη σε επίπεδο κοινωνίας μια άσκηση στην ανοησία. Και φαίνεται πως δεν είναι. Στο παρασκήνιο των παραιτήσεων, της ασυνεννοησίας και των λογής λογής γραφικοτήτων που βλέπουν καθημερινά το φως της δημοσιότητας από τον τρόπο που στήνεται οργανωτικά το φετινό Φ.Φ., έξι άτομα, άλλα μέλη της επιτροπής και άλλα απλοί εθελοντές, παρά τα κωμικοτραγικά που βιώνουν, επιμένουν να βλέπουν την εμπλοκή τους σε αυτό το αλαλούμ ως ευκαιρία.

Η παρέα (όχι πως δεν υπάρχουν κι άλλοι, απλώς αυτούς έτυχε να συναντήσουμε) απαρτίζεται από τους Τάκη Ηλία (εκπαιδευτικός, τμήμα φωτογραφίας ΤΕΙ), Τάσο Αρβανίτη (διαφημιστής – διευθυντής  δημιουργικού επί σειρά ετών της BDO ), Ελίκα Βλαχάκη (γλύπτρια), Κυριακή Χριστακοπούλου (ζωγράφος), Βικτώρια Τράπαλη (συγγραφέας – δημοσιογράφος) και τον H.P. Coulon (φωτογράφος, παραγωγός βιολογικής φιστικιάς).

Στη συνάντησή μας, αφού γελάσαμε με την ψυχή μας, παρακολουθώντας νοερά τρισδιάστατες σκηνές απόρριψης  –  προσπάθειας, προτάσεων, ικανότητας και καταξιωμένης καριέρας –  στο τέλος  βάρυνε το κλίμα. Ναι δυστυχώς, οι φοιτητές του τμήματος  γραφιστικής των ΤΕΙ, δεν θα έχουν θέμα εξαμήνου την αφίσα του φεστιβάλ και δεν θα μπορέσουν να αξιοποιήσουν το κονδύλι που κατάφεραν να πάρουν από τη σχολή τους, προκειμένου να επισκεφτούν το νησί στη διάρκεια του φεστιβάλ (πρόταση Τάκη Ηλία στους αρμόδιους, η οποία είχε γίνει αποδεκτή και δουλευόταν από καθηγητές, φοιτητές και διοικητικά στελέχη του ανώτερου ιδρύματος, είχαν καθυστερήσει οι άλλες εργασίες των παιδιών, είχαν εκταμιευτεί τα χρήματα για την εδώ παρουσία τους, μέχρι να δει κάποια μέρα ο φίλτατος συμπολίτης επιστρέφοντας με το καράβι στην Αίγινα την γνωστή αφίσα αναρτημένη στο λιμάνι. Χωρίς κανείς να τον έχει ενημερώσει και χωρίς κανείς να νοιαστεί για το αληθινό κόστος μιας τέτοιας ανατροπής.)  Και να ήταν μόνο αυτό!

Όταν όμως έχεις άποψη για αυτό που επιχειρείς, όταν έχεις πειστεί για την ανάγκη προβολής του λογικού, της θετικότητας, της καινοτομίας, της αριστείας, όταν σκέπτεσαι τα αποτελέσματα που μπορεί να υπάρξουν από τη εισαγωγή τέτοιων παραμέτρων στην καθημερινότητα του νησιού μας, τότε η επιλογή της συνέχειας γίνεται  εύκολη και λογική.

Η παραπάνω παρέα εμπλέκεται στη «Διαδρομή των Καλλιτεχνών», στην έκθεση Γλυπτικής – Ζωγραφικής, των Kennedy – Λολοσίδη, στη λογοτεχνική βραδιά με τίτλο «Εν αρχή ην ο Λόγος», στη συναυλία συγκροτημάτων του «School Wave», καθώς και στη συζήτηση για την καλλιέργεια της φιστικιάς, αλλά και την έκθεση Κεραμικής στο Αρχαιολογικό Μουσείο. Όλοι τους, δουλεύουν αυτά που ανέλαβαν με διάθεση πραγματικής επικοινωνίας, βρίσκονται εδώ συνειδητά προσδοκώντας η συμμετοχή τους να διευρύνει  τις προσδοκίες από το φεστιβάλ.

 Όλοι τους πιστεύουν, πως οι εκδηλώσεις που έχουν πάρει πάνω τους, δεν έχουν ημερομηνία λήξης. Κουβαλάν πραμάτεια που δεν βολεύεται άπαξ, αντίθετα ακόμα και αυτές οι ίδιες οι εκδηλώσεις δεν θα είχαν νόημα, αν δεν έβρισκαν δρόμους σύνδεσης με την καθημερινότητα. Άλλωστε οι πρωταγωνιστές των εκδηλώσεων, είναι προϊόν μιας καθημερινής μικρής επανάστασης, μιας απόφασης που κοιτά τη ζωή πιο εικαστικά, σαν γεμάτη με χρώματα έτοιμα να εκφράσουν ψυχικές ανάγκες, διηγήματα και ποιήματα – απόπειρες μετάφρασης της ζωής σε λέξεις και προτάσεις, ή σε ιδρώτα μπερδεμένο με χώμα από την τσάπα του καλλιεργητή. Η αυθεντική προσέγγιση, η διάκριση του σεβασμού στη φύση και η ανθρώπινη προσήλωση  στην ειλικρινή προσπάθεια, όσους κόπους κι αν έχει , μπορούν να συνθέσουν ένα τοπίο ευκαιριών, που με τη σειρά του θα εγγυηθεί στο συλλογικό υποσυνείδητο έναν πλούτο αξιών που ανεβάζουν τον πήχη της απαίτησης βιοτικού επιπέδου. 

Για λόγους σαν τους παραπάνω, θεωρούν πως το φεστιβάλ είναι μια καλή ευκαιρία, μια καλή αφορμή για να προταθούν σε όλο το παραπάνω αλαλούμ προσπάθειες και απόψεις που βρίσκοντας έκφραση 12 μήνες το χρόνο, έχουν τη δύναμη να αλλάξουν το τοπίο.

Δεν παραιτούνται, εξοργίζονται, γκρινιάζουν, αλλά το ξεπερνούν γιατί ξέρουν πως σε αυτή τη διαδρομή υπάρχουν και άλλοι πολλοί κοινωνοί, είτε είναι εθελοντές στο φεστιβάλ, είτε δεν είναι.

Το Fistiki Fest είναι απλώς η αφορμή!

Leave a Comment