Featured, Εκδηλώσεις — 07/09/2011 at 10:21

Συνέντευξη με το …Μυθιστόρημα

by

Συνέντευξη με το …ΜυθιστόρημαΤο Σάββατο 3 Σεπτεμβρίου 150 περίπου άνθρωποι είχαν την τύχη να παραβρεθούν σε μια – ιδιαίτερη να την πω, αναπάντεχη, πρωτότυπη; – βραδιά βιβλίου, με τίτλο Λογοτεχνία και Ζωή. Στο ερώτημα, τι ιδιαίτερο είχε, η απάντηση είναι, τα πάντα. Το γεγονός ότι έγινε στην παραλία της Αύρας, δίπλα στην ακροθαλασσιά, ένα σούρουπο με εκρηκτική δύση και ασημένιο στη συνέχεια φεγγάρι, ότι είχε για μουσική συνοδεία τη θεϊκή κιθάρα του Γιώργου Παπαδόπουλου, ότι δεν ακούστηκε μια δυσνόητη ή έστω δύσκολη για το αυτί κουβέντα από κανέναν, ότι υπήρχε μια αμεσότητα και μια αφοπλιστική φιλικότητα ανάμεσα στους συντελεστές που καταργούσε από μόνη της ρόλους, περγαμηνές και αποστάσεις, και το κυριότερο απ’ όλα, ότι το πάνελ απαρτιζόταν από άτομα 16 έως 72 ετών, τα οποία εντελώς ισότιμα, ως όφειλαν, μίλησαν για κάτι που αφορούσε όλους μας το ίδιο: τη βιωματική σχέση του ανθρώπου με το γράψιμο.

Όλοι τους ξεκίνησαν το γράψιμο από μια βιωματική αφορμή, αλλά η διάθεση γι αυτό ερχόταν από πολύ πιο βαθειά. Η αιτία κατοικούσε στη μοναξιά, στην ανάγκη για επεξήγηση, στην αγάπη για ζωή, στην αναζήτηση της «αληθινής» πραγματικότητας, στο βιβλίο των αρχαίων ελληνικών του σχολείου, στην αποκωδικοποίηση της φύσης, στη γεωμετρία του «λόγου».

Το  λόγο πρώτη έχει μια παθιασμένη αναγνώστρια, η Μισέλ Μπαστιά, ένα πρόσωπο ιδιαίτερο που χρόνια τώρα με συνέπεια προτιμάει ένα καλό βιβλίο από τις πολλές συναναστροφές, εκτός κι αν γράφει κάτι από μόνη της. Μετά ήταν η Τόνια Ζαραβέλα, 16,5 χρόνων,  που στην ηλικία της κιόλας, δεν μπορεί να φανταστεί τη ζωή της χωρίς μολύβι και χαρτί, κι επανειλημμένα μας έχει καταπλήξει  με την επάρκεια των κειμένων της (τελευταίο παράδειγμα η συνέντευξη με την Κατερίνα Αγγελάκη Ρουκ που μπορείτε να διαβάσετε στις ηλεκτρονικές μας σελίδες). Μετά ο Δάνης Άκης, 18 χρόνων, εκατοντάδες ποιήματα καταγραμμένα σε τετράδια και χαρτιά,  πραγματική αποκάλυψη ως λογοτέχνης, πράγμα που απέδειξε και στην καταπληκτική τοποθέτησή του στη βραδιά, σειρά είχε ο Αλέξης Σταμάτης, πολυβραβευμένος συγγραφέας με θεατρικά, σενάρια, μυθιστορήματα και παιδικά βιβλία στο ενεργητικό του. ο Γιάννης Κακουλίδης, 500 τίτλοι γνωστών τραγουδιών στο ενεργητικό του, δεκάδες πεζά, σενάρια, αρθρογραφία. Ο Δημήτρης Ποταμιάνος, καθηγητής Παντείου, επίσης αρθρογράφος και πεζογράφος, «στη λεγεώνα του κακού, έχω να αντιτάξω τα μύρια πρόσωπα του καλού» και η Κατερίνα Αγγελάκη Ρουκ, που η στάση της απέναντι στη ζωή και τη λογοτεχνία, είναι καθαυτή ένα ποίημα. Η κιθάρα του Γιώργου Παπαδόπουλου, ως μια διαφορετική έκφανση του «λόγου», ήρθε να καταθέσει και να δηλώσει, πως όλες οι τέχνες, είναι σαν τους μύθους, κρύβουν γνώση, παιδεία, είναι σαν τα αγάλματα θέλουν υπομονή και προσήλωση για να σου αποκαλυφθούν,  είναι τα εργαλεία για την κατανόηση του «λόγου» και εν τέλει της ελευθερίας.

Πεισμένος πια, πως όλο αυτό που έχω μπροστά μου, είναι σελίδα καλής λογοτεχνίας κι εγώ ένας από τους ζωντανούς ήρωές της, στρέφομαι στην υπεύθυνη του σεναρίου, κι οργανώτρια του εγχειρήματος, τη Βικτώρια Τράπαλη, για μια μικρή συζήτηση πάνω σ’ ένα τεράστιο και μαγικό θέμα.

– Λογοτεχνία ίσον Ζωή, λοιπόν;

– Ή τουλάχιστον, πολύ ισχυρό γέννημα θρέμμα της. Μην ξεχνάς ότι η διαδρομή του καθένα μας, μοιάζει με μυθιστόρημα και η σύμπραξη όλων μας μαζί, με έπος. Τα παραμύθια, η μυθολογία, οι θρύλοι των λαών και των θρησκειών, αλλά και οι ατομικές μας εμπειρίες, ή το αστυνομικό δελτίο στη στήλη καθημερινής εφημερίδας – όλα με λόγια καταγράφονται, κι όλα σε ιστορίες παραπέμπουν.

– Και πάμε στο δεύτερο σλόγκαν της εξαιρετικής αφίσας…

– …Τάσσος Αρβανίτης ο υπεύθυνος. Ένας από τους πολλούς δημιουργικούς ανθρώπους που μπορώ να πιστοποιήσω ότι έκαναν και κάνουν ό, τι μπορούν, αφανώς, για την πραγματοποίηση του φετινού φεστιβάλ.

– Πάμε στο δεύτερο σλόγκαν της εξαιρετικής αφίσας του Τάσσου Αρβανίτη, λοιπόν. Εν αρχή ην ο Λόγος. Που σημαίνει τι;

– Ότι ο Λόγος δημιουργεί πραγματικότητες. Λες ένα «Λεφτά υπάρχουν» και παίρνεις την εξουσία, και λες μετά «Μαζί τα φάγαμε» κι εξοργίζεις μέχρι τη Βουλή των Εφήβων. Είναι απίστευτη η δύναμη που έχουν οι λέξεις, αυτά τα άυλα κατασκευάσματα της ανθρώπινης σκέψης. Σα να’ χουμε στα χέρια μας πυρηνική ενέργεια, είτε για το καλό, είτε για το κακό. Η ευαγγελική φράση ολόκληρη, στη Γένεση του Ιωάννη, είναι: Εν αρχή ην ο Λόγος, και ο Λόγος ην προς το Θεό και Θεός ην ο Λόγος. Τόσο απλά και τόσο σοφά.

– Ναι, αλλά και μια φωτογραφία μιλάει, ένα ηλιοβασίλεμα, ή το κορνάρισμα στους δρόμους.

– Πράγμα, που επικοινωνούμε εμείς οι δυο αυτή τη στιγμή με τα λόγια. Ισχυρότατο εργαλείο. Σε πάει μπρος – πίσω, μέσα – έξω, όπου θες. Είναι μια γέφυρα. Μπορείς να περάσεις τον άλλο απέναντι και να περάσεις κι εσύ μαζί.

– Επόμενος στόχος;

– Να βρισκόμαστε έτσι ανθρώπινα κι ανοιχτά και να κάνουμε όσο πιο όμορφη την περαστική μας συνάντηση. Να δώσουμε ζωή στο Ορφανοτροφείο, να σκεφτούμε την πιθανότητα η Διαδρομή των Καλλιτεχνών να καθιερωθεί σα μια μόνιμη δραστηριότητα του νησιού, όλο το χρόνο, με ανανεώσιμες παρουσιάσεις – σκέψου το, brand name το Νησί της Τέχνης. Ο  Σανταντόνιο έκανε την αρχή με τις ζωγραφισμένες δεξαμενές. Στο κάτω – κάτω, μπορεί να είναι ο πολιτισμός και η ιστορική μας συνέχεια, ο αληθινός μας πλούτος, κι όχι ένα μπουρδούκλωμα που δε βγάζει κανέναν πουθενά.

Φεύγοντας  στενάχωρος που η βραδιά, η περαστική μας συνάντηση, που είπε και η Βικτώρια, τελείωσε, μια άλλη χαρά ήρθε να με θαρρέψει. Γεια σου Αιγινούλα μου με τις ομορφάδες σου!

Συνέντευξη με το …ΜυθιστόρημαΣυνέντευξη με το …ΜυθιστόρημαΣυνέντευξη με το …Μυθιστόρημα

Leave a Comment