Featured — 10/10/2011 at 10:02

Χορός Εκατομμυρίων στην Αίγινα

by

Χορός Εκατομμυρίων στην ΑίγιναΜπορεί η πατρίδα μας να βρίσκεται ήδη σε καθεστώς ελεγχόμενης (κοινωνικής) χρεοκοπίας, αλλά εδώ στο δικό μας τόπο, στο νησί μας, την Αιγινούλα μας τα € και μάλιστα σε μορφή εκατομμυρίων, πέφτουν με ρυθμό καταρρακτώδους βροχής.  Ή καλύτερα θα έλεγα, πως υπάρχει πρόβλεψη, όπως στα μετεωρολογικά δελτία. για βροχή εκατομμυρίων.

Τι αγωγοί, τι λιμάνια, τι χορηγίες ΔΕΗ, τι χερσαία έργα, τι αφαλατώσεις και ακόμη να φανταστεί κανείς, πως είναι μόνο η αρχή. Έπονται Καποδιστριακά , μαρίνες, ορφανοτροφείο (φυλακές), δεν θα με εξέπληττε καθόλου να δούμε και αποχετευτικό, διαχείριση σκουπιδιών, αποκατάσταση νταμαριών και δεν ξέρω τι άλλο ακόμη.

Όλα δε αυτά τα εκατομμύρια, πρόκειται να δαπανηθούν στο όνομα της ανάπτυξης από τη μια και της ασφάλειας της ανθρώπινης ζωής από την άλλη. Το πώς εννοεί ο καθένας, τις παραπάνω «πιασάρικες» λέξεις, το πώς αντιλαμβάνεται κανείς την ανάπτυξη και την ασφάλεια, θα καθορίσει και την πορεία, τόσο των ίδιων των έργων, όσο και το μέλλον του νησιού.

Παρότι ο όγκος του χρήματος αθροιστικά, για έργα στον τομέα του νερού (αγωγός; αφαλάτωση; στάμνα;) και στον κυματοθραύστη, είναι εξωπραγματικός για τα σημερινά δεδομένα και προσφέρεται για συζήτηση, εμείς θέλουμε να σταθούμε στην αντίληψη που κόντρα στις απαιτήσεις και τα μηνύματα της εποχής, συνεχίζει  να μπερδεύει το μικρό με το μεγάλο και ανάποδα. Η στρατολόγηση λέξεων και φράσεων από το στρατόπεδο της μαζικής διαφήμισης, όπως «Παναιγινήτικο αίτημα – απαίτηση δεκαετιών – ασφάλεια ανθρώπινης ζωής – ανάπτυξη», δίνει την αίσθηση της αποφυγής του δημόσιου διαλόγου. Λέξεις που δίνουν την πεποίθηση του οριστικού, του τελειωμένου, που εύκολα η κοινή γνώμη θα προσεταιριστεί.

Επειδή δεν είμαστε ειδικοί για να διακρίνουμε σε τεχνικό επίπεδο τις προτεινόμενες λύσεις στα δύο παραπάνω έργα, θα θέλαμε να σταθούμε μόνο, στον τρόπο που επιχειρείται η δικαιολόγηση τους από την κοινή χρήση των παραπάνω λέξεων – φράσεων, στο σύνολο των ανακοινώσεων των εμπλεκομένων.

Μας λένε λοιπόν, πως ενδιαφέρονται για την ασφάλεια της ζωής μας, τόσο που είναι αποφασισμένοι να δώσουν έξι και παραπάνω εκατομμύρια, για να διασφαλίσουν, πως κανένας πολίτης δεν θα κινδυνέψει στο λιμάνι. Σωστό και άγιο, όμως γιατί δεν δείχνουν το ίδιο ενδιαφέρον για τις ανθρώπινες ζωές που χάνονται κάθε χρόνο στην Αίγινα από τις ελλείψεις στον τομέα της υγείας; Γιατί δεν έχουν το ίδιο ενδιαφέρον για την κατάσταση των δρόμων και το φόρο αίματος που κατατίθεται κάθε χρόνο; Ποιό από όλα αυτά έχει αυξημένο στατιστικό στοιχείο, σε βαθμό επικινδυνότητας της ανθρώπινης ζωής;

Ναι, η απαίτηση για υγεία είναι παναιγινήτικο, ανθρώπινο, αυτονόητο, πανάρχαιο, ώριμο κλπ αίτημα, αλλά κανένα ενδιαφέρον δε βλέπω να εκδηλώνεται.

Ναι, οι δυνατότητες του Κέντρου Υγείας για προσφορά στη διάσωση της ανθρώπινης ζωής, είναι ανάπτυξη και μάλιστα κοινωνική, αλλά και οικονομική, αφού είναι μια από τις βασικές υποδομές ενός τόπου, αλλά παρόλα αυτά κανένα ενδιαφέρον.

Ανάπτυξη, η θαυματοποιός λέξη που κάνει κάθε απελπισμένο να …ελπίζει.  Η μία της διάσταση, η οικονομική, εύκολα στις μέρες που ζούμε γίνεται ο σωτήρας και σαν τέτοιο άκριτα σαν τον πνιγμένο που πιάνεται απ’ ότι βρει, τον μεγιστοποιούμε εκχωρώντας  την ουσία της ανάπτυξης, που είναι το ανέβασμα του βιοτικού μας επιπέδου.

Πόσο αναπτυξιακή είναι η εγκατάλειψη της εκπαιδευτικής κοινότητας, πόσο αναπτυξιακή είναι η έλλειψη επαρκούς συγκοινωνίας, πόσο αναπτυξιακή είναι η αδιαφορία για την ανάπτυξη του υδροφόρου ορίζοντα του νησιού;

Θεωρούμε πως η ανάπτυξη δεν είναι μια μονοδιάστατη διαδρομή, αλλά έχει πολλές και απαραίτητες εκφάνσεις που αγκαλιάζουν ένα ευρύ φάσμα ανθρώπινων αναγκών, που η μη αναγνώρισή τους ως παράλληλων γραμμών, δημιουργεί ανισότητες, υπερβολές και καθυστέρηση στην συνολική ανάπτυξη της Αίγινας.

Leave a Comment