Featured — 06/02/2012 at 11:32

Οι Γερμανοί Ξανάρχονται

by

Οι Γερμανοί ΞανάρχονταιΔυστυχώς τα γεγονότα τρέχουν με ραγδαία ταχύτητα και η σκέψη δεν προλαβαίνει να τα απομονώσει, να τα δει ένα – ένα χωριστά, να προλάβει να τα κατανοήσει. Προλαβαίνει όμως, να ανασύρει μνήμες να κάνει φευγαλέες συγκρίσεις, να μυρίσει την ατμόσφαιρα και να αισθανθεί την μετατροπή του πόνου σε μυρωδιά. Προλαβαίνει ακόμα, να οπλιστεί με τη συλλογική μνήμη της ιστορίας της πατρίδας και να μην επιτρέψει να ξαναγίνουν οι ίδιες προδοσίες, να μην επιτρέψει να της διαβάσουν πάλι το ίδιο παραμύθι. Προλαβαίνει ακόμα, να καθαρίσει τα σπαρτά, αυτά που βρίσκονται μέσα της και γύρω της.

Η απόφαση του δικαστηρίου της Χάγης για την μη καταβολή των Γερμανικών αποζημιώσεων, προς τους απογόνους των ηρωικών κατοίκων του Διστόμου, έφερε στη μνήμη ενός γέροντα Αιγινήτη, εικόνες από τον Τούρλο το διάστημα της ναζιστικής κατοχής.

Το λιμανάκι του Τούρλου το λέγαμε «βιός», λέξη βγαλμένη από τη βία. Τότε οι Γερμανοί επειδή δεν προλάβαιναν να φτιάξουν όλα τους τα καράβια σιδερένια, έφτιαχναν μαούνες με μπετό και μέσα σε αυτές έβαζαν κρατούμενους, που τους μετέφεραν εδώ στην Αίγινα στον Τούρλο. Εδώ λοιπόν, όταν τους έφερναν για να μην ξοδεύουν σφαίρες, έριχναν μέσα στη μαούνα χειροβομβίδες και τους σκότωναν όλους και τα πτώματα τα πέταγαν στη θάλασσα, γι αυτό κι εμείς οι παλιοί ψαράδες, ποτέ δεν πηγαίναμε να ψαρέψουμε στην περιοχή. Όσοι δε, επιταγμένα δούλευαν  για τους Γερμανούς και τόλμαγαν να κλέψουν έστω κι ένα ξεροκόμματο, τους ντουφέκιζαν αμέσως.

Μνήμες και ιστορίες που δεν θα ακουστούν ποτέ σε «δικαστήρια» σαν αυτό της Χάγης. Ιστορίες υποδούλωσης και σκλαβιάς, ιστορίες που δεν πρέπει να αφήσουμε να επαναληφθούν. Και επειδή η ζωή κύκλους κάνει και παρότι, ποτέ δεν είναι ακριβώς  ίδιοι αυτοί οι κύκλοι, το αποτέλεσμά τους, είναι κι αυτό σχεδόν ίδιο. Σήμερα η χειροβομβίδα λέγεται ανεργία, το ξεροκόμματο λέγεται μεροκάματο και εργασιακές σχέσεις και μπετονένια μαούνα είναι η ίδια μας η πατρίδα. Και στις δύο περιπτώσεις το αμπάρι είναι γεμάτο από εμάς. Τότε ήταν οι παππούδες μας, τώρα είμαστε εμείς και τα παιδιά μας. Το μόνο που βγάζει θεόρατη πίκρα, είναι ότι οι παππούδες μας πρόλαβαν να ακούσουν το «Αι ημέτεραι δυνάμεις αμύνονται του Πατρίου εδάφους» και έτσι να δημιουργήσουν την εθνική αντίσταση. Εμείς;

Ο όρκος των Αθηναίων εφήβων.

Ου καταισχυνώ τα όπλα,

ουδ’ εγκαταλείψω τον προστάτην ω αν στοίχω,

αμυνώ δε και υπέρ ιερών και οσίων,

και μόνος και μετά πολλών,

και την πατρίδα ουκ ελάττω παραδώσω,

πλείω δε και αρείω όσης αν παραδέξωμαι.

Και συνήσω των αεί κρινόντων,

και τοις θεσμοίς τοις ιδρυμένοις πείσομαι,

και ούς τινας άλλους ιδρύσεται το πλήθος εμφρόνως.

Και αν τις αναιρεί τους θεσμούς ή μη πείθηται ουκ επιτρέψω,

αμυνώ δε και μόνος και μετά πάντων.

Και τα ιερά τα πάτρια τιμήσω.

Ίστορες θεοί

Αγραυλος, Ενυάλιος, Άρης, Ζεύς, Θαλλώ, Αυξώ, Ηγεμόνη

Και σε νεοελληνική μετάφραση:

Δε θα ντροπιάσω τα όπλα μου,

ούτε θα εγκαταλείψω τον συμπολεμιστή μου

όπου κι αν ταχθώ να πολεμήσω,

θα υπερασπίζω τα ιερά και τα όσια,

και μόνος και με πολλούς,

και την πατρίδα δε θα παραδώσω μικρότερη,

αλλά μεγαλύτερη και δυνατότερη απ’ όση θα μου παραδοθεί.

Θα πιστεύω στους Θεούς

και στους ισχύοντες νόμους θα υπακούω,

και σε όσους άλλους νόμιμα θεσπισθούν.

Κι αν κάποιος αναιρέσει ή αμφισβητήσει

τους θεσμούς δεν θα το επιτρέψω,

θα τον πολεμήσω είτε μόνος είτε με όλους.

Και τις ιερές παρακαταθήκες των πατέρων θα τιμήσω.

Μάρτυρές μου οι θεοί

Αγραυλος, Ενυάλιος, Άρης, Ζεύς, Θαλλώ, Αυξώ, Ηγεμόνη

Οι φωτογραφίες είναι από το αρχείο του Κώστα Χάνου.

Οι Γερμανοί Ξανάρχονται

Leave a Comment