Featured — 08/04/2012 at 14:18

Φωτίζοντας την Ομορφιά

by

Σάββατο 7 Απριλίου, βραδάκι. Το νησί, με όλα τα προβλήματα, μοσχομυρίζει άνοιξη. Οι καφετέριες και τα καφενεία, τα ταβερνάκια και τα τσιπουράδικα της παραλίας, έχουν ζωντανέψει από κόσμο, γέλια, τσουγκρίσματα. Λίγο πριν τα εκδοτήρια, ο γνωστός μας πια σχοινοβάτης, ο Μανώλης, ανανεώνει για πολλοστή χρονιά το ραντεβού του μαζί μας, με μια παράσταση δρόμου, μαζεύοντας γύρω του ένα πηγαδάκι θεατών. Κι όπως προχωράς στο λιμάνι, καμιά εικοσαριά νέα παιδιά καθισμένα οκλαδόν κατάχαμα, με στολές και μαντίλια οδηγών, ακούνε τον υπεύθυνο συνοδό να τους λέει την ιστορία της Παναγίας της Μυρτιδιώτισσας, αυτής της πασίγνωστης εκκλησίας της Αίγινας. Σκηνές μεστές, ανθρώπινες, όμορφες, όπου κι αν γυρίσεις να κοιτάξεις.

Όμως το ραντεβού απόψε είναι συγκεκριμένο. Το Ινστιτούτο της Νήσου Αίγινας θα φωταγωγήσει στις 8.30 το βράδυ το μεσαιωνικό εκκλησάκι του Άη Νικόλα του Θαλασσινού, το ταπεινό αυτό, απέριττο, πάλλευκο κτίσμα που δεκάδες ζωγράφοι έχουν προσκυνήσει μέσα στους αιώνες με την τέχνη τους. Είναι το πρώτο αιγινήτικο στολίδι που αντικρίζει ο επισκέπτης όπως φτάνει στο νησί, άκρη στην προβλήτα, και για τους παλιούς κουβαλάει μνήμες βαθιά συγκινητικές. Μια απ’ αυτές, ότι όταν έβγαιναν τα καΐκια για το δύσκολο κι επικίνδυνο μεροκάματο με φουρτούνες και με καιρούς, οι άντρες όλοι στέκονταν στην κουβέρτα και στυαροκοπιόντουσαν στη χάρη του Άγιου να τους γυρίσει γερούς σπίτι τους, όπως το προσπερνούσαν.

Στη μικρή, άτυπη, χωρίς λόγια και φανφάρες τελετή παραβρέθηκαν περίπου 60 άνθρωποι, ανάμεσά τους κι εκπρόσωποι της δημοτικής αρχής, όπως ο δήμαρχος Σ. Σακκιώτης, ο αντιδήμαρχος Ν. Κουκούλης, ο πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Π. Πετρίτης κι ο αρχηγός της αντιπολίτευσης Π. Γρηγορόπουλος. Επίσης, ήταν κι όλα τα τοπικά Μέσα εκεί, με τις κάμερες στο χέρι, και φυσικά ο πρόεδρος του Ινστιτούτου Γ. Κρεούζης, όπως και μέλη του ιδιωτικής πρωτοβουλίας αυτού φορέα. Μα για τους απλούς, ανώνυμους θεατές, μόνος πρωταγωνιστής ήταν ο ιστορικός ναός.

Εκεί έμεναν στραμμένα όλα τα βλέμματα, για τη μαγική στιγμή της φωταγώγησης, η ο οποία έφτασε με μικρή καθυστέρηση γύρω στις 9 παρά. Πρώτα φωτίστηκαν οι δυο σταυροί της πρόσοψης και το εσωτερικό του καμπαναριού, και σιγά σιγά φόρτωσαν οι εξωτερικοί προβολείς, στον περίβολο της εκκλησίας. Οι αρμονικοί, καμπύλοι όγκοι πρόβαλαν ολόλευκοι μέσα στη νύχτα, μια καθαρά νησιώτικη, καθαρά ελληνική πινελιά. Από τις ελάχιστες φορές που θα ήθελε κανείς να μη βρίσκεται στο νησί, αλλά να έρχεται εκείνη ακριβώς την ώρα για να δει από μακριά, από τη θάλασσα, το όλο ψυχή και θρησκευτικότητα μνημείο να αναδύεται μπρος του σαν οφθαλμαπάτη.

Φωτίζοντας την Ομορφιά

Leave a Comment