On Air — 03/04/2012 at 12:42

Ή Αλλάζουμε ή Βουλιάζουμε

by

Ή Αλλάζουμε ή ΒουλιάζουμεΗ καταψήφιση του προϋπολογισμού στο δημοτικό συμβούλιο, αναντίρρητα δημιουργεί μια νέα βάση δεδομένων, τόσο ως προς τις συνεπαγωγές αυτής της καταψήφισης, όσο και στην πολιτική αντιμετώπιση που χρειάζεται αυτή η νέα βάση δεδομένων. Η κατάσταση που διαμορφώθηκε, μας οδήγησε στο γραφείο του Αντιδήμαρχου κ. Ν. Κουκούλη για μια πολύ ενδιαφέρουσα κουβέντα.

Η όποια μορφή κρίσης έρχεται στο προσκήνιο, έχει ως βάση της, την αλλαγή των όρων που περιέγραφαν και βαστούσαν σε συνοχή το μέχρι σήμερα υπάρχον σύστημα. Καμία κρίση δεν εμφανίζεται αν δεν υπάρχουν σοβαρές αλλαγές. Η κρίση σπάνια δημιουργείται ως αποτέλεσμα κακής διαχείρισης ή άτυχης στιγμής, για τον απλό λόγο, ότι οι όροι που συνθέτουν  το διαχειριστικό μοντέλο έχουν δικλείδες ασφαλείας που μπορούν να ξεπεράσουν την άσχημη στιγμή.

Τυπικά η καταψήφιση του προϋπολογισμού – δανείου, σηματοδοτεί προβλήματα διαχείρισης του δήμου Αίγινας από την καθημερινότητα, έως ακόμα και των στρατηγικών στόχων όπως π.χ. του τουριστικού πλάνου ανάπτυξης. Ουσιαστικά όμως, έστω και ασυνείδητα, αφού εκτός του κ. Κοττάκη, κανείς από τους συμβούλους που έδωσαν αρνητική ψήφο δεν τεκμηρίωσαν πολιτικά αυτή την ψήφο, παρά μόνο σε επίπεδο λαθών στους κωδικούς και κατηγορίες για προχειρότητα, ουσιαστικά λοιπόν, αυτή η καταψήφιση ήρθε σε μια στιγμή που όλα αλλάζουν. Οι μέχρι σήμερα γνωστές διαδρομές διευθέτησης των προβλημάτων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης τελείωσαν. Και τελείωσαν  όχι επειδή το σύστημα μετάνιωσε για τους όρους του παιχνιδιού που είχε θέσει, αλλά επειδή το σύστημα επέλεξε την απαξία των τοπικών κοινωνιών.

Ο Αντιδήμαρχος κ. Ν. Κουκούλης μας εξέφρασε την απορία του για το πώς είναι δυνατόν, όταν οι υδρομεταφορείς έχουν εισπράξει μέσα στο 2012 το καθόλου ευκαταφρόνητο ποσό των 1.425.000 εκ. €, να ανακοινώνουν την αδυναμία τους να μεταφέρουν νερό με ατάκες τύπου, «δώστε μας κάτι για να κάνουμε Πάσχα σπίτι μας και όχι στον Κορυδαλλό». Πως είναι δυνατόν η ΕΥΔΑΠ συνέχισε, που ενώ μας δέσμευσε χρήματα στην τράπεζα τα οποία και δεν έχει ακόμη σηκώσει, να συμπεριφέρεται με τόσο ανάλγητο τρόπο;

Ο κ. Αντιδήμαρχος αντιλαμβανόμενος στην καθημερινότητα την εμπλοκή που δημιουργείται με την καταψήφιση του προϋπολογισμού, αφού εκτός από την πληρωμή των υπαλλήλων του δήμου, καμία άλλη οικονομική κίνηση δεν μπορεί να γίνει, προσπαθεί να μαζέψει τα αμάζευτα φέρνοντας τους συμβούλους προ των ευθυνών τους. Επιστολές έφυγαν προς όλους, αλλά και προς τους αρχηγούς των παρατάξεων, ζητώντας προτάσεις και διορθώσεις επί του προϋπολογισμού, προκειμένου να ξεπεραστεί η εμπλοκή. Παραδέχεται, πως το πατατράκ, όπως αποκάλεσε την συγκεκριμένη κρίση πρέπει να γίνει διδαχή. Οι ίδιες οι καταστάσεις όπως είπε, οδηγούν σε νέες εποχές είτε το θέλουμε, είτε όχι. Η μεταφορά της κεντρικής πολιτικής σκηνής στην Τοπική Αυτοδιοίκηση έφτασε στο τέλος εποχής της, ο συγκερασμός των απόψεων είναι επιβεβλημένος, είπε χαρακτηριστικά.

Εμείς ως προς τα συμπεράσματα δεν θα διαφωνήσουμε, όμως αν πούμε, πως η κρίση είναι μια ευκαιρία για να δούμε κατάματα τα κακώς κύμαινα, τότε οι όροι της νέας κατάστασης που διαμορφώνεται δεν μπορεί, παρά να είναι βαθύτατα πολιτικοί με γνώμονα το συμφέρον της κοινωνίας.

Τα μέχρι σήμερα μικρομάγαζα ή μεγαλομάγαζα, που στήριζαν την επιχειρηματική τους ύπαρξη στην υπερτιμολογημένη κρατικοδίαιτη επιχορήγηση, αντιλαμβάνονται πλέον, πως αφού η στρόφιγγα του χρήματος έκλεισε, πρέπει να διασφαλίσουν αναλλοίωτα τα κέρδη τους απευθείας από την κοινωνία. ΑΝΤΑΠΟΔΟΤΙΚΟΤΗΤΑ είναι η διανθισμένη με δημοκτατικοφάνεια λέξη που όλοι τους ψελλίζουν. Μια λέξη που όσο η στρόφιγγα έβγαζε χρήμα, την είχαν απαξιωμένη.

Δυστυχώς στις άθλιες ημέρες που ζούμε, η χρήση της λέξης ανταποδοτικότητα λειτουργεί κατά το δοκούν. Η έλλειψη πραγματικής διάθεσης συμπόρευσης με τα κοινωνικά συμφέροντα, οδηγεί σε αστείες απόψεις, όπως για παράδειγμα, «τόσο αγοράζουμε, τόσο πρέπει και να πουλάμε». Όμως αυτό το αληθοφανές σκεπτικό εξυπηρετεί μόνο άμεσα προσωπικά συμφέροντα, αφού αφήνει μακριά από τη λογική την έννοια της  επίσης οικονομικής έννοιας επένδυση – ανάπτυξη. Μπορείτε να φανταστείτε που θα βρισκόταν η πατρίδα μας, αν για παράδειγμα η ΔΕΗ όταν έκανε τον εξηλεκτρισμό των νησιών, έθετε τον όρο της άμεσης ανταποδοτικότητας; Τίποτα και σε καμία χώρα ή τοπική κοινωνία στον κόσμο δεν πρόκειται να γινόταν, αν ίσχυε το παραπάνω αστείο και αντιοικονομικό σκεπτικό.

Είναι λοιπόν μια πραγματική ευκαιρία, μέσα από την κρίση που βιώνουμε να τεθούν νέοι όροι, τέτοιοι που να επιτρέπουν στην Τοπική Αυτοδιοίκηση να είναι και Τοπική και Αυτοδιοίκηση. Ο συγκερασμός απόψεων πάνω σε αυτή τη βάση, είναι σε θέση να δημιουργήσει την απαιτούμενη κοινωνική συμμαχία και διεκδίκηση για μια καλύτερη ποιότητα ζωής, χωρίς εκβιασμούς και διαπλοκή.

Leave a Comment