On Air — 25/06/2012 at 08:50

Ο Έρωτας στα Χρόνια της Χολέρας

by

Ήταν κάποτε ένα νησί τίγκα στις γιορτές και τη δραστηριότητα, την ιστορία και την ομορφιά. Ναοί αρχαίοι, μεσαιωνικά χωριά, μοναδικά έθιμα και καποδιστριακά κτίρια, απίστευτα χρώματα και φως, με παραπάνω πλεονεκτήματα ένα ιδιαίτερο πληθυσμό, από άποψη ταλαντούχων κι ευαισθητοποιημένων δημιουργών – πολιτών, και την πιο κοντινή απόσταση από τη Μητρόπολη. Κι όλο οργανώνονταν φιέστες, δρώμενα, μα θεατρικά, μα φεστιβάλ, μα beach volley με συμμετοχή, λέει, celebrities της τηλεόρασης. Όπου ερχόταν κόσμος και ντουνιάς, ανάμεσά τους και tour operators, (ανάθεμα την τύφλα μας,) για μια συνάντηση με τον Έρωτα Στα Χρόνια Της Χολέρας. Το αστείο έχει παρατραβήξει. Είναι άλλο να διοικείς άστοχα έναν τόπο με ασύλληπτο ειδικό βάρος, κι άλλο να τον διοικείς επικίνδυνα.

Πληροφορούμε τη δημοτική αρχή ότι στη Σουβάλα κυκλοφορούν τεράστιοι αρουραίοι λόγω σκουπιδιών, την πληροφορούμε επίσης ότι μεγάλη μερίδα των δημοτών την καθιστά απολύτως υπεύθυνη νομικά για ενδεχόμενες τραγωδίες, όπως θα ήταν για παράδειγμα έστω και ένα κρούσμα μόλυνσης από τα σκουλήκια και τα τρωκτικά που βγαίνουν μέσα από τους δημοτικούς της κάδους. Το επιχείρημα «Δεν υπάρχουν χρήματα» δεν αρκεί. Φωνάξτε μας να δούμε όλοι μαζί πώς θα διαχειριστούμε το ζωτικό αυτό πρόβλημα. Δεν αντέχουμε άλλα παρασκήνια κι αυθαιρεσίες στην καμπούρα της ποιότητας της ζωής μας. Αιρετοί είσαστε, υπηρέτες του Δήμου που σας εξέλεξε, δεν έχετε την πολυτέλεια τόσης αμέλειας με τους μήνες πια, με τα χρόνια. Και καθιστούμε τη δημοτική αρχή νομικά υπεύθυνη για ακόμα δυο εξαιρετικά σημαντικά ζητήματα της καθημερινότητάς μας: το πρώτο είναι η ποιότητα του νερού. Θέλουμε να ξέρουμε αν θα αρρωστήσουμε όχι εφόσον το πιούμε, αλλά έστω αν πλυθούμε μ’ αυτό.

Το δεύτερο, που δεν κοστίζει τίποτα και δείχνει όλο το μέγεθος της αδιαφορίας και της αμέλειας, έχει να κάνει με τα υπέροχα βράδια στην παραλία. Έκλεισε, λοιπόν, τα βράδια ο παραλιακός για τα αυτοκίνητα, και ξεχύνονται τα πιτσιρίκια να τρέξουν, να παίξουν, να κάνουν φιγούρες με τα ποδήλατά τους. Μόνο που δεν υπάρχει κανένας απολύτως έλεγχος και χτες τουλάχιστο 15 οχήματα εμφανίστηκαν μέσα σε μισή ώρα αναπάντεχα από το πουθενά, ευθύτατα απειλώντας την ακεραιότητα των ξένοιαστων παιδιών. Κύριε Δήμαρχε, κύριοι δημοτικοί σύμβουλοι της πλειοψηφίας αλλά και της μειοψηφίας, αν δε μπορείτε να μας εξασφαλίσετε ούτε αυτή τη σιγουριά, ότι όταν λέτε πως ένας δρόμος είναι κλειστός είναι όντως κλειστός, κατεβείτε στον κόσμο και ζητήστε τη συνδρομή και την παρουσία του. Άλλες λύσεις δεν υπάρχουν. Και μη μας φορτώνετε τρενάκια και κάθε λογής PR κινήσεις στο κεφάλι μας, γιατί ειλικρινά, είναι και καλοκαίρι, έχει αλλάξει σε μεγάλο βαθμό κι η αντίληψη της κοινωνίας – δείτε τα εκλογικά αποτελέσματα – δε θέλει και πολύ να πιάσει ένα μπουρίνι που θα μας πάρει όλους και θα μας σηκώσει.

Αν δε μπορείτε να είστε αφοσιωμένοι, πιστοί κι ανυποχώρητοι, ακουμπήστε πάνω μας – γιατί εμείς αγαπάμε και τον τόπο μας και τη ζωή μας.

Ο Έρωτας στα Χρόνια της Χολέρας

One Comment

  1. Nikitas Papaioannou

    Κατεπείγον-Άμεση ενέργεια

    Κυρία Τράπαλη να το πάρετε αμέσως πίσω. Αυτό που λέτε είναι ανήκουστο ! Ακούς εκεί . Μιλάω για το χθεσινό σας άρθρο με τίτλο ο Έρωτας στα Χρόνια της Χολέρας. Πολύ τεκμηριωμένο και προφητικό. Δεν θα μας πάρει όμως όλους και θα μας σηκώσει, όπως λέτε. Και αυτό εντάξει, το κουβεντιάζουμε, και μπορεί να γίνει ….επιλογή ποιούς θα πάρει και θα σηκώσει. Όμως το άλλο που λέτε στο τέλος δεν το μπορώ καθόλου. Να ακουμπήσει πάνω μου ένας Πετρίτης, ένας Σακκιώτης, ένας Βάρτζελης, ένας Μαρμαρινός, ένας Τζίτζης, ένας και ένας, δεν θα το αντέξω, τόσο …βάρος ! Ένα τέτοιο βάρος πρέπει να το ξεφορτωθούμε άμεσα. Μας θεωρούν προίκα τους και ιδιοκτησία τους. Ο δήμαρχος επικαλείται τον Καλλικράτη όχι για να κινητοποιήσει τον κόσμο και να διεκδικήσει για το νησί, αλλά ουσιαστικά ζηταει ….από τους πολίτες να τον λυπηθούν για αυτά που έχει να αντιμετωπίσει. Ο παραλογισμός σε όλο του το μεγαλείο. Βαθμός επικινδυνότητας στο κόκκινο. Πρέπει να φύγουν αμέσως.

Leave a Comment