Πολιτική — 14/06/2012 at 21:15

Κώστας Ζορμπαλάς: Δεν Έχω Άλλη Επιλογή

by

Ο Κώστας Ζορμπαλάς είναι νέος, επιστήμονας κι άνεργος. Έχει σπουδάσει οικονομικά, αλλά τα τελευταία χρόνια υποαπασχολείται σε περιστασιακές αγροτικές εργασίες για τα προς το ζην, όπως υποαπασχολούνται σε διάφορες περιστασιακές δουλειές χιλιάδες άλλοι νέοι επιστήμονες στη χώρα μας. Βρέθηκε στα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ για τις εκλογές της Κυριακής ως 1ος αναπληρωματικός, επειδή τον τίμησαν η τοπική επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και ο ΣΥΡΙΖΑ Πειραιά, αναθέτοντάς του να καλύψει το κενό που δημιουργήθηκε στο ψηφοδέλτιο, όταν ο τελευταίος επιλαχών της προηγούμενης εκλογικής αναμέτρησης αναγκάστηκε για προσωπικούς λόγους να αποσυρθεί. Κι όσοι τον ξέρουν από κοντά, τον θεωρούν μια επιλογή εξαιρετικά πετυχημένη. Όχι μόνο επειδή τα «αντικειμενικά του κριτήρια» τον καθιστούν απόλυτα αρμόδιο να αναζητήσει ένα καλύτερο μέλλον για τον εαυτό του και την πατρίδα του, ούτε επειδή η ενασχόλησή του με την πολιτική πηγαίνει πίσω στα φοιτητικά του χρόνια, αλλά γιατί ήρεμα, με ψύχραιμη και ακριβή ματιά, λόγο κατανοητό, μπορεί να σου περιγράψει το κατ’ αυτόν τοπίο, και το κατ’ αυτόν ζητούμενο. Χωρίς να σε τρομάζει, ούτε να σου λέει ότι θα σου βγάλουν τα νύχια ένα-ένα άμα δεν είσαι καλό παιδί. Δεν είναι αιθεροβάμων, ούτε τάζει πως θα σου βγάλει ανύπαρκτους λαγούς μέσα από ανύπαρκτα πετραχήλια. Απλά διεκδικεί μια κοινωνία που δε θα είναι για τους πολίτες, βιωματικά, ένα «Ψυχώ νούμερο 3» – άνθρωποι να πηδάν από τα μπαλκόνια, να πεθαίνουν από έλλειψη απολυμαντικού και φαρμάκων, σκουπιδιάρικα να μένουν ακίνητα από έλλειψη καυσίμων, σχολειά χωρίς βιβλία και θέρμανση, νησιά, χωριά, πόλεις, χωρίς συγκοινωνίες, και να σου λένε συνέχεια πάνω από το κεφάλι σου «ή έτσι και χειρότερα, ή αλλοίμονό σου, φουκαρά μου.»

Πώς ξεκίνησε το σημερινό χάλι;

Πριν πάνω από μια δεκαετία, με τις νεοφιλελεύθερες πολιτικές. Όταν στήθηκε η ΟΝΕ, με τον τρόπο που στήθηκε, ήταν το χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου. Μια μετατόπιση από την εξουσία των κυβερνήσεων στην εξουσία των αγορών μέσα στα πλαίσια της παγκοσμιοποίησης. Είναι ένα πρόβλημα που ξεπερνάει την Ευρώπη, πρόκειται για κρίση του καπιταλισμού με την απότομη συσσώρευση κεφαλαίων.

Το θεωρείς αναστρέψιμο ή θα είμαστε εδώ με τις δεκαετίες, να τα βλέπουμε όλα να γκρεμίζονται – όσοι από μας αντέξουν;

Είναι αναστρέψιμο, αλλά πρόκειται για μια απόφαση καθαρά πολιτική, πράγμα που πρέπει να αντιληφτεί η Ευρώπη. Η στάση μας δεν είναι να εκβιάσουμε την Ευρώπη, αλλά να την πείσουμε για την αναγκαιότητα της μεταστροφής. Διαφορετικά, θα εξαθλιωθούν οι κοινωνίες της, ή θα διαλυθεί.

Και πιστεύεις ότι είναι μια παράμετρος που αφορά την Μέρκελ, τον Σόιμπελ ή την Λανγκάρντ, το ζήτημα που θέτεις;

Η Ευρώπη δεν απαρτίζεται από τους Μέρκελ, Σόιμπλε και Λανγκάρντ, απαρτίζεται από τους λαούς της, και σ’ αυτούς πρώτιστα απευθυνόμαστε. Αλλά και πραγματιστικά αν το θες, η άνοδος του ΣΥΡΙΖΑ στις τελευταίες εκλογές, έχει αντιστρέψει το κλίμα και στις Βρυξέλλες και στην Ελλάδα, σε σημείο που είχαμε οβιδιακές μεταμορφώσεις των ίδιων των πρωτεργατών του Μνημονίου στη χώρα μας.

Οπότε θεωρείς ότι μια δυνατή φωνή μπορεί ν’ ακουστεί, έστω και σήμερα;

Σαφέστατα ναι, αλλά για μας σε κάθε περίπτωση δεν είναι υπόθεση μόνο του ΣΥΡΙΖΑ. Φάνηκε από τη νοοτροπία που δείξαμε όταν διαχειριστήκαμε τη διερευνητική εντολή. Κατεβήκαμε στην κοινωνία, στους εργαζόμενους, επιδιώξαμε συνομιλία με τα συνδικάτα. Και το ζητούμενο για την επομένη των εκλογών είναι να αναλάβει η κοινωνία να μας πλαισιώσει, μέσω κανόνων και αρχών, κι όχι μέσω ρουσφετιών και ξεφτίλας. Γιατί δε φτουράμε εμείς οι 10.000 μέλη του ΣΥΡΙΖΑ. Η συγκυρία είναι πραγματικά ιστορική κι έχει ανάγκη απ’ όλα τα λαϊκά κι αριστερά κινήματα. Οι κινητοποιήσεις των Αγανακτισμένων, για παράδειγμα, σε παγκόσμιο επίπεδο, είχαν τον αντίκτυπό τους, η διακίνηση ιδεών στο διαδίκτυο επίσης. Η αντίληψη της ίδιας της κοινωνίας έχει αρχίσει ν’ αλλάζει, κι αν ισχύει αυτό, ο σπόρος έχει ήδη μπει.

Είναι μια ερώτηση που την κάνω ξανά και ξανά στους συνομιλητές μου: είσαι αισιόδοξος για το βράδυ της Κυριακής;

Δεν έχω άλλη επιλογή.

Κώστας Ζορμπαλάς

Leave a Comment