Αθλητισμός — 06/02/2013 at 17:50

Επίσημη Αποχώρηση Τζίτζη από τον Σαρωνικό

by

Επίσημη Αποχώρηση Τζίτζη από τον ΣαρωνικόΎστερα από είκοσι επτά χρόνια συνεχούς αθλητικής παρουσίας, ο Φίλιππος Τζίτζης, «κρέμασε τη φανέλα» της ομάδας καλαθοσφαίρισης του Σαρωνικού. Με μια μικρή ομιλία ανάμεσα σε εκκολαπτόμενους μπασκετμπολίστες, φίλους και συνοδοιπόρους του, δήλωσε και επισήμως την έξοδο του από το παρκέ της ομάδας, με το βάρος των χρόνων και της συγκίνησης να ακολουθούν τα λόγια του. Η πίεση, τα αρνητικά και άκριτα σχόλια, τα παρασκηνιακά παιχνίδια ανάδειξης φαίνεται πως τον ώθησαν στην απόφαση αυτή, μιας και όπως ανέφερε «Μετά από κάθε αγώνα που δεν έχει πάει καλά, ο ηγέτης πρέπει να αποχωρεί. Χωρίς παρακάλια, τηλέφωνα και πλάγιους τρόπους. Χωρίς με το ζόρι να παίζει μπάσκετ, γιατί δήθεν είναι κάποιος. Έτσι έφυγα κι εγώ.  Χωρίς να παρακαλέσω κανέναν και αυτό πρέπει να κάνει όποιος ηγείται μιας προσπάθειας που δεν πάει καλά· να φεύγει. Σήμερα δίνω αυτήν την απάντηση γι’ εμένα.»

«Η σιωπή πολλές φορές παρεξηγείται, ερμηνεύεται κατά το δοκούν και η σιωπή μου αυτόν τον καιρό ερμηνεύτηκε με κάθε τρόπο. Αποφάσισα σιωπηλά να αποχωρήσω από την ομάδα μπάσκετ του Σαρωνικού, γιατί δε γίνεται να εμπλέκομαι συνεχώς σε δήθεν τσακωμούς, σε δήθεν παρεξηγήσεις και σε πραγματικές λίστες που υπήρχαν από το καλοκαίρι.  Μετά όμως από πολλούς μήνες- από τον τελευταίο αγώνα μας- λέγονται και διαδίδονται πολλά, κυρίως από ανθρώπους που δεν ήταν εκεί και από ανθρώπους που δεν είναι καθόλου κοντά στην ομάδα μας. Αυτοί που τα διαδίδουν –δυστυχώς με τη σιωπηρή ανοχή των υπευθύνων- δεν προσβάλλουν εμένα, αλλά την ιστορία του Σαρωνικού. Δε θα μπω σε λεπτομέρειες σήμερα γιατί δεν ωφελεί· δε θα μπω σε λεπτομέρειες τι είναι αλήθεια και τι ψέμα. Μερικοί με έλεγαν εγωιστή. Μερικοί ιδιόρρυθμο, αντικοινωνικό, απόμακρο, ότι δεν παίζω άμυνα καθόλου, ότι με ενδιαφέρει μόνον η επίθεση και  μόνον οι πόντοι. Και φυσικά όλο αυτό έφερε εντάσεις με φίλους αγαπημένους, με προπονητές, με παράγοντες. Φυσικά και δεν είμαι κέντρο του μπάσκετ στην Αίγινα, δεν είμαι το κέντρο του κόσμου, όντας αθλητής από το 1986. Υπάρχουν νεότεροι και καλύτεροι από εμένα.

Σήμερα ζητάω συγγνώμη που φεύγω από την ενεργό αθλητική δράση, γιατί διαμέσου του μπάσκετ, ως αθλητής. δεν έκανα δημόσιες σχέσεις με παίκτες, με προπονητές. Έκανα προπόνηση! Τις απαντήσεις όλο αυτό το διάστημα τις έδινα στο γήπεδο. Άλλωστε, αυτό μου έμαθαν οι προπονητές μου. Χωρίς σκληρή προπόνηση τίποτε δε σου χαρίζεται και εμένα στη ζωή μου και στο μπάσκετ δε μου χαρίστηκε τίποτα.»

Παρά ταύτα, ευχαρίστησε τους συμπαίκτες του «που είτε σταμάτησαν από μόνοι τους, είτε τους σταμάτησαν κάποιοι.» Ενώ, με ιδιαίτερη φόρτιση, μίλησε για τον συμπαίκτη του στα πρώτα χρόνια Τάκη Μαρίνη, αλλά και τους Μπίτσικα, Παπαδόπουλο, Λυκούρη, Καρακατσάνη, Ξυδέα, Χαλδαίο. Εν συνεχεία, δήλωσε ευγνώμων για την αξίωση να βρεθεί ως μέλος «της καλύτερης ομάδας», του Σαρωνικού. Μια νέα ομάδα που φτιάχτηκε από συντρίμμια, δρόμους και καφετέριες. «Η μεγαλύτερη τιμή στη ζωή μου είναι η παρουσία αυτών των παιδιών(σ.σ. το μίνι παιδικό τμήμα). Μεγαλύτερη τιμή και ανταμοιβή: οι σπόροι που κάποιοι τους  είχαν στο νεκροταφείο άνθισαν  και καρποφόρησαν.»

Η επόμενη ημέρα θα τον βρει  δίπλα στα νέα παιδιά και στην κάθε προσπάθεια, μαζί με τους Φίλους Μπάσκετ, για τα νέα τμήματα. Όπως χαρακτηριστικά δήλωσε, βρίσκεται στη διάθεση της όποιας διοίκησης «και τώρα και αύριο».

Leave a Comment