Featured, Αθλητισμός — 22/03/2012 at 09:04

Η νέα γενιά ποδοσφαιριστών της Αίγινας

by

Χρειάστηκαν κάποιες ώρες σερφαρίσματος στο ίντερνετ για να καλύψω την ποδοσφαιρική μου αμάθεια, να μπορέσω να τους αντιμετωπίσω, να μπω στις συζητήσεις τους. Βλέπετε, όσες φορές τους είχα ακούσει να μιλούν για τη μεγάλη τους αγάπη –το ποδόσφαιρο, να αραδιάζουν τα ονόματα των νεομεταγραφηθέντων ποδοσφαιριστών, τα οφ-σαιτ, τα αριστερά και δεξιά μπακ, εγώ κουνούσα συγκαταβατικά το κεφάλι ή αναφερόμουν στο μεγάλο μου ποδοσφαιρικό έρωτα, τον Μέλμπεργκ· ήλπιζα πως όλο και κάπου θα κολλούσε, μη με περάσουν και για καμμία άσχετη. Κι αφού εντρύφησα στα τοπικά αθλητικά νέα, τις παλιές και νέες επιτυχίες του Σαρωνικού –αυτά τα 82 χρόνια της ύπαρξής του-, τους παίκτες και τα γκολ της Α.Ε. Αιακός Αίγινας, συνάντησα τη νέα γενιά ποδοσφαιριστών του νησιού μας.

Ο επαγγελματίας ποδοσφαιριστής

Ο Δημήτρης Ανταλής, μπακ χαφ του Σαρωνικού, ξεκίνησε την ποδοσφαιρική του καριέρα μόλις στα 8 του χρόνια. Από τους Μυρμιδόνες -την πρώτη του ομάδα- μεταπήδησε στο παιδικό τμήμα της Μικτής Πειραιώς και από εκεί, σε εκείνο του Παναθηναϊκού. Πλέον, μερικές μέρες μετά τα 17α γενέθλιά του, μοιράζει το πάθος του για το ποδόσφαιρο μεταξύ Σαρωνικού και Μικτής Πειραιώς.

…ο γυμναστής”…

Έκανε τα πρώτα του βήματα στην Ακαδημία Αιακός, ενώ ήταν 11 χρόνων. Έπειτα μετεγγράφει στην Α.Ε. Αίγινας, που ύστερα από τη συγχώνευσή της με την ακαδημία, μετονομάστηκε σε Α.Ε. Αιακός Αίγινας. Ο Πέτρος Γκοτσούλιας αποτελεί έναν από τους βασικούς επιθετικούς της ένωσης, που γράφει τη δική του ιστορία στα γήπεδα, τι κι αν πάει δευτέρα λυκείου.

…και ο αθλητικογράφος.

Από τους Μυρμιδόνες στο Σαρωνικό. Ο Μιχάλης Πασβαντόπουλος ξεκίνησε τη δική του σταδιοδρομία ως ποδοσφαιριστής στη δευτέρα δημοτικού, κάπου στα 7 του χρόνια. Έχοντας κλείσει κιόλας τα 18, παίζει αριστερό χαφ στην ομάδα του Σαρωνικού, ήδη από την εποχή που η ομάδα βρισκόταν στη δ’ εθνική. Παράλληλα ετοιμάζεται να κάνει το δημοσιογραφικό του ντεμπούτο στον τομέα του αθλητικού ρεπορτάζ.

Κοινό γνώρισμα και των τριών η αγάπη, το πάθος για το ποδόσφαιρο, το ταλέντο, η επιθυμία οτιδήποτε κι αν συμβεί στη ζωή τους να μην εγκαταλείψουν ποτέ και για κανένα λόγο την επαφή τους με τη …στρογγυλή θεά.

«Ποδόσφαιρο σημαίνει τρόπος ζωής»

Συνδυάζουν τα μαθήματα με τους αγώνες, με τις προπονήσεις, με τις απαιτήσεις της αθλητικής, δίχως να παραιτούνται από τη μαθητική τους ιδιότητα. Θυσιάζουν πολλά για το ποδόσφαιρο, το οποίο δεν αποτελεί απλώς το χόμπι τους, μα μία πυξίδα, με βορρά που δείχνει έναν υγιεινότερο και ισορροπημένο τρόπο ζωής. Τα όνειρά τους για το μέλλον περιστρέφονται γύρω από αυτή τους την αγάπη. Ο Δημήτρης, ο Πέτρος και ο Μιχάλης λαχταρούν με σκληρή δουλειά και πολλές-πολλές προπονήσεις, να φθάσουν ψηλά.

Δε φαντάζονται απολύτως μια καριέρα στην Ελλάδα, ιδίως αυτήν την εποχή, εν μέσω τέτοιας γενικευμένης κρίσης. «Στην Ελλάδα είναι δύσκολα τα πράγματα για τα νέα ταλέντα. Αν και υπάρχουν πολλά, οι ομάδες προτιμούν να παίζουν με ξένους παίκτες. Πλέον δεν υπάρχουν μεγάλα μπάτζετ για τους ταλαντούχους νέους, ούτε ιδιαίτερη στήριξη από την πολιτεία, με αποτέλεσμα να απογοητεύονται και να στρέφονται προς άλλα άσχετα επαγγέλματα», θα πει ο Δημήτρης. «Υπάρχουν ταλέντα που αν αξιοποιηθούν σωστά το ποδόσφαιρο στη χώρα μας θα πάει μπροστά. Έχει δώσει ήδη τα πρώτα δείγματα από το 2004 κι έπειτα», τον συμπληρώνει ο Πέτρος. «Υπάρχουν παιδιά που φεύγουν στο εξωτερικό για να μπορέσουν να αναπτυχθούν ποδοσφαιρικά, σε αυτό συμβάλλει και η έλλειψη ακαδημιών», προσθέτει κλείνοντας ο Μιχάλης.

Οι αθλητικές εγκαταστάσεις του νησιού χαρακτηρίζονται από τον Πέτρο ως καλές για τις φιλοδοξίες και την κατηγορία των τοπικών ομάδων. Όλα όσα άμεσα χρειάζονται βρίσκονται στη διάθεση των αθλητών. Μάλιστα, οι εγκαταστάσεις της Αίγινας έχουν μακράν καλύτερα αποδυτήρια από εκείνα άλλων ομάδων της ίδιας βαθμίδας. Ωστόσο, ο Μιχάλης εντοπίζει ένα μελανό σημείο, την έλλειψη συγκεκριμένου χώρου για κάθε ομάδα. «Το στάδιο είναι δημοτικό, ο καθένας μπορεί να έλθει και να κάνει ό,τι κάνουμε κι εμείς».

«Αυτήν την εποχή, την εποχή του βύσματος, για να διαφέρεις πρέπει ή να είσαι πραγματικά καλός ή να’ χεις μέσον». Κάπως έτσι όπως θα πουν ξεκινά η ιδέα των στημένων παιχνιδιών. Παρ’ όλα αυτά, επισημαίνουν πως πρόκειται για μεμονωμένα περιστατικά που βρωμίζουν τα ελληνικά γήπεδα. «Ελπίζουμε μετά το μεγάλο αυτό σκάνδαλο να μην υπάρξουν άλλα τέτοια γεγονότα». Ακόμη, τονίζουν τη συχνότητα τέτοιων περιστατικών στο εξωτερικό όπου «λίγες είναι οι εξαιρέσεις καθαρού ποδοσφαίρου».

Σχολιάζοντας τα “χρυσά” συμβόλαια των Ελλήνων ποδοσφαιριστών τονίζουν τον αναξιοκρατικό χαρακτήρα κατά τον οποίο δίχως σπουδές, χωρίς πάντα να το αξίζουν οι χρηματικές απολαβές των ποδοσφαιριστών αποτελούν πρόκληση για την εποχή μας. «Το ταλέντο των ποδοσφαιριστών πολλές φορές δικαιολογεί τα υπέρογκα ποσά που εισπράττουν, όμως κάποιες φορές υπερτιμούνται. Ωστόσο, το ποδόσφαιρο και όλα τα αθλήματα είναι κάτι τόσο όμορφο που αξίζει τα αποτελέσματα», εξαίρει ο Πέτρος.

Ο Δημήτρης,  ύστερα από ένα σοβαρό τραυματισμό που τον κράτησε δύο μήνες μακριά από τους αγώνες των ομάδων του, θυμάται την ημέρα του ατυχήματος: «Ήταν 1η Φεβρουαρίου όταν στο 35ο λεπτό του τελικού μεταξύ Μικτής Νέων Πειραιώς και Μικτής Νέων Αθηνών, έρχομαι σε κόντρα με έναν αντίπαλο. Ακολουθούν αλληλοτραβήγματα με αποτέλεσμα να βρεθώ στο χορτάρι και όλο το βάρος του αντιπάλου μου να πέσει πάνω στο κεφάλι μου. Συνέχισα να παίζω παρά τους πόνους μέχρι τη στιγμή που κάνοντας μια κίνηση –ένα τάκλιν- για να αποτρέψω ένα γκολ ξαναχτυπώ. Ο γιατρός διαπιστώνει πως δε μπορώ να συνεχίσω άλλο και διακομίζομαι στο νοσοκομείο, όπου ακολούθησε τρίωρη επέμβαση στη ρινική κοιλότητα  και τριήμερη παραμονή στο νοσοκομείο».

Όσο κι αν τον πονά το γεγονός πως δεν μπορεί ακόμη να παίξει κανονικά και με την ίδια ένταση, είτε στους αγώνες του Σαρωνικού, είτε της Μικτής Πειραιώς, εκείνος παρακολουθεί και συμμετέχει στις προπονήσεις. Σε όλο το διάστημα νοσηλείας του Δημήτρη, ιδιαίτερο ρόλο έπαιξε η συμπαράσταση των συμπαικτών, μα και των παραγόντων των δύο ομάδων και ιδιαίτερα του προπονητή της Μικτής Πειραιώς κου Βασιλόπουλου, ο οποίος σχεδόν κάθε ημέρα τον επισκεπτόταν ώστε να ενημερωθεί για την κατάσταση της υγείας του. Σε ολόκληρο το ποδοσφαιρικό ταξίδι του, συμπαραστάτης και καθοδηγός του ο φίλος του Αντώνης Πετρόπουλος. Ο επιθετικός του ΠΑΟ, από την εποχή που ο Δημήτρης έπαιζε στο παιδικό τμήμα της ομάδας, του έδινε συμβουλές ώστε κάποια μέρα να κατακτήσει το επαγγελματικό ποδόσφαιρο. Τα λόγια του γι’ αυτόν δείγμα ευγνωμοσύνης, λες και ένα μεγάλο ευχαριστώ γραφόταν στο πρόσωπό του την ώρα που αναφερόταν στη φιλία τους.

Το βάρος της συνέχειας των δύο αυτών ομάδων τώρα πέφτει στις δικές τους πλάτες, τις πλάτες της νέας γενιάς. «Το βάρος της φανέλας είναι μεγάλο και λόγω ιστορίας δεν είναι καθόλου εύκολο να το υπερασπιστείς».

 

Η νέα γενιά ποδοσφαιριστών της Αίγινας

 

Leave a Comment